Ολα δείχνουν πως, 26 χρόνια μετά το σκάνδαλο Κοσκωτά, θα είναι η δεύτερη φορά που πρώην υπουργός, εν προκειμένω ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, θα καθίσει στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Ο πρώην υπουργός της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, μετά την ομόφωνη απόφαση του Πενταμελούς Δικαστικού Συμβουλίου του Ειδικού Δικαστηρίου, θα παραπεμφθεί τελικά, καθώς τα μέλη αποφάνθηκαν ότι τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται, περί απιστίας στην υπηρεσία, νόθευσης εγγράφου και παράβασης καθήκοντος και αφορούν την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, δεν έχουν παραγραφεί.
Πρόκειται για ιστορική απόφαση, που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικής σημασίας στην κάθαρση του δημόσιου βίου. Διότι δεν αφορά μόνον τη διαλεύκανση όλων των σκοτεινών πτυχών που σχετίζονται με τη λίστα Λαγκάρντ και τις διαδρομές του «μαύρου χρήματος», αλλά γιατί στην προέκταση συνιστά «νομολογιακή πυξίδα», ώστε να εξεταστούν ποινικά και άλλες ομιχλώδεις υποθέσεις ώς το 2012, στις οποίες εμπλέκονται πολιτικά πρόσωπα.
Και δεν είναι λιγοστές αυτές οι υποθέσεις στις οποίες διαδραματίζουν ρόλο. Συνολικά 75 δικογραφίες, που εστάλησαν στη Βουλή από τον Ιούλιο του 2012 και έπειτα για αδικήματα που αποδίδονται σε υπουργούς, μένουν να εξεταστούν ώς τον Ιούνιο του 2014, υπό την προϋπόθεση πως η Βουλή θα ασκήσει στο διάστημα αυτό τον ελεγκτικό της ρόλο σχετικά με την απόδοση ποινικών ευθυνών. Οπως άλλωστε επιτάσσει και το Σύνταγμα.
Τεράστια είναι η ευθύνη της Βουλής των Ελλήνων και συνολικά του πολιτικού συστήματος. Ειδικά τώρα, που η καθημαγμένη κοινωνία παρατηρεί άφωνη και αμήχανη να παρελαύνουν μπροστά στα μάτια της ανατριχιαστικές αποκαλύψεις για τα πάρτι της διαπλοκής που έλαβαν χώρα και, δυστυχώς, συνεχίζονται σε όλο το φάσμα της κρατικής διοίκησης: από τα εξοπλιστικά προγράμματα ώς το τραπεζικό σύστημα.
Θα είναι πραγματικά ευχής έργον να χυθεί άπλετο φως παντού και να αποδοθούν ευθύνες όπου υπάρχουν και όσο ψηλά κι αν κρύβονται οι υπαίτιοι. Διότι ποτέ άλλοτε στη σύγχρονη ιστορική διαδρομή αυτού του τόπου δεν φάνταζε πιο επίκαιρη από όσο είναι σήμερα η ανάγκη της πλήρους και καθολικής εξυγίανσης του δημόσιου βίου από καταστάσεις διαπλοκής, διαφθοράς και διασπάθισης του δημόσιου χρήματος. Ειδάλλως, η ανυποληψία του πολιτικού συστήματος θα είναι οριστική και αμετάκλητη.
Εγκλημα και τιμωρία. Να αξιοποιηθούν άμεσα όλες οι δυνατότητες που προκύπτουν από τη δικαστική απόφαση χωρίς χρονοτριβή και χωρίς την παραμικρή ανοχή απέναντι σε εκείνα τα πρόσωπα που συμμετείχαν σε υποθέσεις λεηλασίας του εθνικού πλούτου. Για να μπει οριστικό τέρμα στην ατιμωρησία και στην πρωτοφανή κρίση αξιοπιστίας. Ιδού, λοιπόν, η μεγάλη ευκαιρία για το υπάρχον πολιτικό προσωπικό. Και τελευταία.