Δημήτρης Μηλάκας
Η ιστορία με τις αμαρτωλές χρηματοδοτήσεις των ΜΚΟ που έρχεται στην επικαιρότητα θυμίζει σε μεγάλο βαθμό τη μέγιστη υποκρισία ενός συστήματος που διαμορφώνει το πλαίσιο για την εξαφάνιση του χρήματος μέσω δαιδαλωδών διακρατικών τραπεζικών ρυθμίσεων και off shore εταιρειών και στη συνέχεια κλαίει και οδύρεται γιατί δεν μπορεί (υποτίθεται) να βρει τα κλεμμένα. Το ίδιο, πάνω – κάτω, ισχύει και με το πλαίσιο λειτουργίας των αποκαλούμενων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων.
Αφήνοντας προς στιγμή έξω την ελληνική κλεπτοκρατική ιδιομορφία, θα διαπιστώσει κανείς ότι, διεθνώς, οι ΜΚΟ πολλαπλασιάστηκαν και απόκτησαν τη σημερινή τους φυσιογνωμία περί το 1989 ως αποτέλεσμα των διαδικασιών αναδιάρθρωσης (διάλυσης, για να ακριβολογούμε) του κράτους πρόνοιας. Με πιο απλά λόγια, όταν ο νεοφιλελευθερισμός επέβαλε την παγκόσμια μονοκρατορία του απορυθμίζοντας τις κρατικές δομές πρόσφερε το έργο της «ανοικοδόμησης» στην ιδιωτική πρωτοβουλία.Στην Ελλάδα, τώρα, η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα: ακριβώς αυτήν την ίδια στιγμή που αποκαλύπτονται (για μια ακόμη φορά) τα σκάνδαλα των χρηματοδοτήσεων των ΜΚΟ, η ελληνική κυβέρνηση, αφού έχει καταφέρει αποφασιστικό πλήγμα στις δομές (παιδεία, υγεία κ.λπ.) του κράτους χρηματοδοτεί ΜΚΟ για να αντικαταστήσουν την καταστραμμένη υποδομή.
Μιλώντας, τώρα, περί της ελληνικής κλεπτοκρατικής ιδιομορφίας, δεν θα πρέπει να προξενεί εντύπωση ότι οι ΜΚΟ αξιοποιήθηκαν από το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα ως μηχανισμοί διανομής δημόσιου χρήματος. Περί του τρόπου με τον οποίο έγινε αυτή η διανομή δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία, ειδικά ύστερα από όσα έχουν αποκαλυφθεί από το μέγα πάρτι των εξοπλισμών. Η διανομή του χρήματος γινόταν υπό την εποπτεία της πολιτικής εξουσίας, η οποία δεν γνωρίζουμε (αυτό κάποιοι εισαγγελείς θα πρέπει να μας το πούνε κάποια στιγμή) πόσο απέφυγε τον πειρασμό να χώσει το δάκτυλο στο μέλι.
Τελειώνοντας, χρήσιμες είναι κάποιες διευκρινίσεις: πρώτον, δεν είναι μόνο το ΥΠΕΞ που μοίραζε χρήμα σε ΜΚΟ για δουλειές που δεν έγιναν. Αξίζει ένα καλό ψάξιμο στα υπουργεία Υγείας, Πολιτισμού, Προστασίας του Πολίτη κ.λπ. Δεύτερον, προφανώς υπάρχουν ΜΚΟ που «αξιοποίησαν» το χρήμα που πήραν προσφέροντας έργο. Τρίτον, ακόμη και αυτήν την ώρα υπάρχουν αξιοσέβαστα λαμόγια που τριγυρνούν στους προθαλάμους του ΥΠ ΕΞ, ζητώντας επιχορηγήσεις της τάξης των 800.000 ευρώ ετησίως. Όμως αυτό το τελευταίο είναι μια άλλη ιστορία, για κάποια άλλη στιγμή.