Δεν έγραφα τόσες μέρες τώρα για το θέμα των κλοπών στο Βαθύ, γιατί περίμενα, όπως όλοι, τα αποτελέσματα των ερευνών από τις Αρχές.
Σέβομαι τις Αρχές, έτσι με μάθανε, τι να κάνω;
Τόσα “ντου”γίνανε, τόσες πόρτες παραβιαστήκανε. Ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Έγινε ένας κάποιος θόρυβος, μια αναμπουμπούλα, μετά σιωπή. Όλα ντούκου τα περνάμε, βρε παιδιά; Συνεχίζονται, λέει, οι ανακρίσεις και οι έρευνες. Ποιές έρευνες; Η διεθνής μαφία να είχε δράσει, δεν θα καθυστερούσαν τόσο οι ανακρίσεις.
Οι συμπολίτες μας, που τους άνοιξαν τα σπίτια,α πο Πάτρα, Αθήνα, Αμερική, Αυστραλία, Ν.Αφρική, αναστατώθηκαν. Στείλανε δικους τους ανθρώπους να δούν τι λάφυρα αποκόμισαν οι δράστες από τα σπίτια τους, που για να τα φτιάξουν ξενητεύτηκαν, θαλασσοπνίγηκαν, ίδρωσαν.
Αλλάξανε κλειδιαριές. Ανάψανε φώτα, εξωτερικά. Βάλανε γειτόνους να προσέχουν. Τι άλλο
να κάνουν; Ανησυχούν πάντως, δε γίνεται λόγος.
Μη μας παραμυθιάζουν. Ένα ξέρω εγώ. Η ευθύνη δεν μετατοπίζεται, δεν μοιράζεται. Ή την έχουν , ή δεν την έχουν. Γιατί τους πληρώνω;
Σώσον Κύριε τον λαόν Σου.
Μια Θιακια