Γιώργος Ανανδρανιστάκης
Όχι, δεν έχουμε χούντα. Αν είχαμε, η εφημερίδα θα ήταν κλειστή και δεν θα δημοσιευόταν ποτέ το κείμενο που πρόκειται να διαβάσετε. Όπερ έδει δείξαι! Χούντα δεν έχουμε, λοιπόν, αλλά και η δημοκρατία μας δεν αισθάνεται πολύ καλά τώρα τελευταία. Έχει έναν σφάχτη εδώ δεξιά, κουτσαίνει λιγουλάκι, σέρνεται, κάνει βήματα προς τα πίσω, δυο – τρία βήματα ακόμη και θα πέσει στον γκρεμό.
Η δημοκρατία που έχει 1,5 εκατομμύρια ανέργους και 4 εκατομμύρια φτωχούς είναι δημοκρατία μισή. Δεν εξασφαλίζει στους πολίτες της τα βασικά, την εργασία, την τροφή, τη στέγη, την παιδεία, την υγεία, την αξιοπρέπεια. Τους στερεί ακόμη και τα αγαθά που θα έπρεπε να είναι φτηνά ή ακόμη και δωρεάν, το νερό, το ρεύμα, τα δάση, τις παραλίες, τους ελεύθερους χώρους. Όλα στους ιδιώτες, όλα εμπορεύματα, όλα επί πληρωμή. Η κρίση έγινε ευκαιρία για εσκεμμένη μεταφορά πλούτου από τους πολλούς στους λίγους, η δημοκρατία έπαθε λουμπάγκο και γέρνει μονίμως προς τη μία πλευρά.
Δημοκρατία σκυφτή, ένα καθεστώς αλληλεξαρτώμενων παραγόντων, που ο ένας αιμοδοτεί τον άλλο, απευθείας από τις φλέβες των υπηκόων. Η χρεοκοπημένη κυβέρνηση που εξαρτάται από τους δανειστές, οι χρεοκοπημένες τράπεζες που εξαρτώνται και από την κυβέρνηση και από τους δανειστές, τα χρεοκοπημένα ΜΜΕ που εξαρτώνται από όλους τους προαναφερθέντες μαζί. Ένα καθεστώς που ξερνάει προπαγάνδα στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και στα δελτία των οκτώ, τρόμος και χειραγώγηση, χειραγώγηση και τρόμος. Δημοκρατία με στομαχικές διαταραχές, υγρή και όζουσα.
Δημοκρατία με δόντια, εχθρική για τους κολασμένους της γης που κρούουν καθημερινά τη θύρα της. Στηρίζει τους φονικούς πολέμους που τους διώχνουν από τις χώρες τους και μετά τους αφήνει να πνιγούν στο Αιγαίο, τους εγκλωβίζει σε τείχη στην Θράκη, τους μαντρώνει σε στρατόπεδα στην Αμυγδαλέζα, την Κόρινθο, τη Μυτιλήνη. Η δημοκρατία της κοντής μνήμης, που έκανε τους δεδηλωμένους εχθρούς της υπουργούς, που άφησε να εκκολαφθεί κάτω από τη μύτη της το ναζιστικό αυγό του φιδιού. Δεν εκκολάφθηκε κάτω από τη μύτη της το αυγό, εκκολάφθηκε μέσα στον κόρφο της, δημοκρατία αδύναμη, με χαλασμένο ανοσοποιητικό σύστημα.
Δημοκρατία αυτοάνοση, που επιτίθεται στα κύτταρά της, στο Σύνταγμα που η ίδια έφτιαξε, στους νόμους που η ίδια ψήφισε, στα δικαστήρια που η ίδια στελέχωσε. Δημοκρατία που περιφρονεί τη Βουλή, της ρίχνει στο κεφάλι πολυνομοσχέδια χιλιάδων σελίδων, την παρακάμπτει με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου κι όταν φτάσει στο αμήν, της βάζει λουκέτο και ξεμπερδεύει. Δημοκρατία ασύδοτη, ανερμάτιστη, αυτοκαταστροφική, που πριονίζει συστηματικά το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται.
Παρ’ όλα αυτά, δεν έχουμε χούντα. Αν είχαμε, η εφημερίδα θα ήταν κλειστή και δεν θα δημοσιευόταν ποτέ το κείμενο που μόλις διαβάσατε. Όπερ έδει δείξαι!