thegreekckoud | 07.06.2015 | 08:50
Είχαμε μήνες να μιλήσουμε στο τηλέφωνο, διπλάσιους να συναντηθούμε. Μου έστειλε SMS στη γιορτή μου. Σαν έλαβα το μήνυμα χάρηκα που δεν τηλεφώνησε. Αγαπημένος φίλος. Ευθύς δίχως να προσβάλει, αρετή που εκτιμώ στους ανθρώπους. Ντρεπόμουν που απέφευγα να του μιλήσω και την Παρασκευή του τηλεφώνησα. Με ανακούφισε η ειλικρίνειά του. «Έχεις τις δουλειές σου, τα ταξίδια σου, τη ζωή σου. Εγώ τη βγάζω πολύ στο σπίτι και είμαι τυχερός αν προκύψει καμιά δουλειά στον ξάδελφό μου, να τον βοηθήσω να φτιάξει κανέναν κήπο».
Προσπαθώ να ζήσω δίχως τύψεις, αυτό με βοηθά να κρατώ ισορροπία. Αλλά η δύναμη που με κρατάει κοντά στους ανθρώπους ολοένα φθίνει. Θέμα τύχης εκεί που στέκομαι. Βλέπω άνεργους τους οποίους θεωρώ ικανότερους και κάποιους που τους θεωρώ άχρηστους σε καλύτερη οικονομική κατάσταση. Η μυϊκή δύναμη έπαιξε μικρό ρόλο σε όσους επέζησαν από το τσουνάμι που σκέπασε τις ακτές της Ταϊλάνδης. Αυτό που μέτρησε ήταν το εκεί που βρέθηκε τη δεδομένη στιγμή ο καθένας και το τι του έφεραν κατακέφαλα οι στρόβιλοι του νερού.
Δεν είναι ο μόνος φίλος σ’ αυτήν την κατάσταση. Πριν κλείσουμε το τηλέφωνο, χρησιμοποίησα μια τυπική πλέον φράση: «Βρες εισιτήριο για το μετρό, έλα στο κέντρο και πληρώνω το δείπνο (ή τον καφέ, ή το σινεμά – αναλόγως). Αποφεύγω τις επισκέψεις κατ’ οίκον, δεν είναι άρρωστοι ούτε θέλω να τους αντιμετωπίσω όπως αρρώστους.
Γέλασε ειρωνικά, με βεβαίωσε για τη δυνατότητά του στο ένα εισιτήριο.
Αρκετοί, εξίσου τυχεροί όπως εγώ, προβληματίζονται με το ζήτημα των προκλήσεων της αριστεράς, της Ευρώπης, της Δύσης μπροστά στην κρίση. Χάθηκαν φιλίες με τη συζήτηση. Εγώ, προσπαθώντας να σερφάρω στο μεγάλο κύμα, μαζεύω ψήγματα συναισθηματικής ευφυΐας. Ξαναείδα το «Αμελί». Θύμωσα με την αφέλεια της ταινίας. Άλλοι οι καιροί το 2001, τότε μπαίναμε στο Ευρώ. Στην «Ευρώπη» για αρκετούς.
Πως το έλεγε ο Χάρρυ Κλυνν, είκοσι χρόνια πριν για τους Ευρωπαίους; Αυτοί θα κρατήσουν το εύρος κι εμείς το πέος.
Ο έντονος προβληματισμός για την ελληνική αριστερά έπνιξε την ικανότητά μας σε βαλκάνια σάτιρα. Αριστερά δε βλέπω, ούτε γέλιο. Άπιαστο πουλί και η γαλλική φινέτσα.
Δειτε επίσης:
