καλά να περάσετε

Παρακολουθώντας με κάποια αδιαφορία τις πολιτικές εξελίξεις -που νομίζω ότι έχουν κουράσει πολλούς-, διαπιστώνω πως βρισκόμαστε ακόμα στο 2010.

Τα βήματα προόδου που έπρεπε να κάνει η χώρα, δεν έγιναν.

Το δημόσιο χρέος μεγαλώνει, η οικονομία πάει κατά διαόλου, η ανεργία ανίκητη, οι Έλληνες μεταναστεύουν μαζικά , ενώ κάποιοι τσακώνονται με λύσσα για το ευρώ και την δραχμή, λες κι αυτό είναι το θέμα, και όχι όλα τα υπόλοιπα.
Δικαιοσύνη για την χρεοκοπία δεν αποδόθηκε, οι ολιγάρχες συνεχίζουν να απολαμβάνουν προνόμια, και είναι ολοφάνερο πως η χώρα μας δεν θέλει να αλλάξει.

Δεν είναι κακό αυτό -δηλαδή είναι αλλά είναι μια σεβαστή επιλογή-, οπότε ας σταματήσει τουλάχιστον η γκρίνια.

Δεν ξέρω σε τι μπορεί να ωφελήσει η υστερία που διακατέχει ένα κομμάτι του πληθυσμού.

Αν κάποιοι Έλληνες θέλουν να γίνουν Άδωνις Γεωργιάδης, είναι σε καλό δρόμο. Αλλά αυτό ήταν το όνειρό τους;

Πάντως, οι περισσότεροι Έλληνες δεν τσιμπάνε. Το σκηνικό διχασμού βολεύει μόνο την εξουσία. Κανέναν άλλον.

Οι χρεοκοπημένοι ολιγάρχες παίζουν το τελευταίο τους χαρτί -τα χρεοκοπημένα ΜΜΕ Mega και ΣΚΑΪ δίνουν τα ρέστα τους σε τρομολαγνεία-, ενώ η χώρα έχει καταρρεύσει και δεν θα σωθεί με καμία συμφωνία.

Πολλά, πολλά, πολλά λόγια.

Και βέβαια, ο κάθε Έλληνας κατέχει τη μια και μοναδική αλήθεια, έχει έρθει σε αυτό τον κόσμο με μια ειδική αποστολή και κανείς δεν σκέφτεται πως μπορεί κι αυτός να έχει ευθύνη για την κατάντια της χώρας μας.

Η Ελλάδα είναι μια χώρα γεμάτη με παρεξηγημένες και αδικημένες μεγαλοφυΐες, όπου κανείς δεν αναρωτιέται πώς γίνεται τόσοι καλοί και σπουδαίοι μαζεμένοι να έχουν πετύχει ένα τόσο χάλια αποτέλεσμα.

Η ουσία είναι πως πέρασαν πέντε χαμένα χρόνια.

Πέντε χρόνια χάθηκαν.

Πάμε για τον έκτο.

Καλά να περάσετε.