μας βαφτίζουνε τρελούς και ξεμπερδεύουνε με μας

Ρωτούσαν για την ποίηση, το χώμα
τη γυναίκα που λατρεύω, τη γυναίκα που αγαπώ.
Ρωτούσαν γιατί κλείνομαι και γράφω αντί να ζω
γιατί να ψάχνω στα χαρτιά και τα βιβλία
αυτό που είναι μες τα σκέλια τους γραφτό!
Γιατί, όλο γιατί.
Κι όλο με στριμώχνανε οι άτιμοι
που ήρθαν απ’ το σύμπαν για να πάρουνε συνέντευξη
από εμένα το φτωχό τον ποιητή.
Ω! μα, δεν το ξέρετε εσείς
πως σε τούτο τον πλανήτη εδώ
βάρβαροι κυβερνούνε και μισάνθρωποι
αγάμητοι, θεούσες, πατριάρχες, χωροφύλακες
οι αδίστακτοι του είδους μας
που με ευκολία μπορούν
να σφάζουν νεογέννητα στην κούνια τους
και που μπορούν να μαγαρίζουν τον αέρα το νερό
για να κερδίζουνε δολάρια και ευρώ
και, που τα κορίτσια φυλακίζουνε
στο γάμο στο μπουρδέλο στο φονικό νοικοκυριό
και τους στερούν τον άγιο φαλλό
το ελεύθερο γαμήσι, το κυνήγι στον αγρό.
Ω! μα δεν το ξέρετε, πως με μίσος πολεμούν όλους εμάς
που θέλουμε την ηδονή και το ψωμί για όλους
κι οι βδέλλες της κουλτούρας
τα πιστά τους τα σκυλιά
μας λένε πορνογράφους
μας βαφτίζουνε τρελούς
και ξεμπερδεύουνε με μας
μη τους μολύνουμε τις τέχνες και τα γράμματα
και στης ακαδημίας μη κατουρήσουμε το κόκκινο χαλί!
Γιατί φοβούνται πως θα χάσουν το κοπάδι τους
κι οι άνθρωποι θα γίνουνε από πελάτες εραστές
και δε θα θέλουν πια
κάρτες πιστωτικές, περιουσίες, ομόλογα,
στρατιώτες, δικηγόρους, δικαστές
για να μοιράσουνε τον έρωτα
και δε θα θέλουν πια
φράχτες, συρματοπλέγματα, έθνη, πατρίδες, μίση
για να μαντρώνουνε του ανθρώπου τα υγρά
και το ένδοξο γαμήσι.