25.08.2015, 23:01 | efsyn
Την περασμένη Πέμπτη, στη Ρώμη, έγινε η κηδεία του Βιτόριο Καζαμόνικα (τώρα δηλαδή πλησιάζουν τα εννιάμερα του μακαρίτη). Ο εκλιπών, μεγαλομαφιόζος εν ζωή, ή είχε χλιδάτες τελευταίες επιθυμίες ή άφησε τόση περιουσία στη φαμίλια που δεν ήξερε πώς να τον ευχαριστήσει, με αποτέλεσμα να παρακολουθήσουμε ή να διαβάσουμε για μια κηδεία-υπερπαραγωγή.
Δεν είναι τυχαίο ότι όλο το σκηνικό εκτυλίχθηκε στη συνοικία της Ρώμης Τσινετσιτά.
Το φέρετρο μετέφερε μια χρυσοποίκιλτη άμαξα με έξι μαύρα γυαλιστερά άτια, ο αμαξάς με φράκο και ημίψηλο, ένα ελικόπτερο από πάνω πετούσε ροδοπέταλα και η ορχήστρα παιάνιζε τη μουσική του Νίνο Ρότα από την ταινία «Ο Νονός», βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Μάριο Πούτζο.
Αυτό ίσως να μην το είχε διαβάσει ο Βιτόριο, αλλά σίγουρα λάτρευε την ταινία. Το δήλωσε ένας νεαρός της οικογένειας όταν ρωτήθηκε για την επιλογή της μουσικής.
«Είναι μια χαρούμενη μουσικούλα, που του άρεσε πολύ. Πού είναι το πρόβλημα;». Κι αφού όλα ήταν στο πνεύμα του «Νονού», υιοθετήθηκε και η θρυλική φράση της ταινίας «I’m going to make him an offer he can’t refuse» (Θα του κάνω μια προσφορά την οποία δεν μπορεί να αρνηθεί). Και του την έκαναν…
Αλλά για να αντιληφθούμε όλη αυτή την επίδειξη πλούτου και τρυφηλότητας θα πρέπει να πούμε ότι οι Καζαμόνικα είναι Τσιγγάνοι, κάτι που δεν γράφτηκε, παρά μόνο από τον Ανδρεάδη-Συγγελλάκη (εκτός αν κάτι μού έχει διαφύγει).
Οι Τσιγγάνοι, λοιπόν, και δεν θα πω Ρομά επειδή θα πρέπει να λατρεύω διαφορετικά τα τσιγγάνικα βιολιά και να εξιστορώ αλλιώς τον τρόπο που αγαπά μια «Τσιγγάνα καρδιά», είναι άνθρωποι με πάθος και στη φτώχεια και στον πλούτο τους.
Η υπερβολή είναι στην καθημερινότητά τους, πόσω μάλλον σε εξαιρετικές στιγμές και περιπτώσεις. Στις ΗΠΑ ολόκληρο ριάλιτι έχει στηθεί με γάμους Τσιγγάνων – για τον τρόπο που διαλέγουν τα γαμπριάτικα κοστούμια και τα γυαλιστερά σκαρπίνια, τα ολοκέντητα, φουσκωτά νυφικά (κάποιες φορές ολοκόκκινα) και τα γοβάκια με γυαλιστερές χάντρες και πετράδια…
Κι αν για όλα αυτά και τη φούστα την κλαρωτή ξινίσουμε τα μούτρα («πω πω κιτσαριό!»), ας το ξανασκεφτούμε.
Ο κάθε πολιτισμός έχει τα δικά του πρότυπα ομορφιάς, και ο καλλωπισμός είναι έκφραση προσπάθειας του ανθρώπου να ξεχωρίζει από τους άλλους.
Απλώς στην προκείμενη κηδεία, ο μακαρίτης εκτός από Τσιγγάνος ήταν και μαφιόζος – συνδυασμός υπέρβασης.
