αυγή web | 02.09.2015
Ελλείψει στρατηγικής και πολιτικού σχεδίου για τη χώρα, ο Ευ. Μεϊμαράκης επιχειρεί με επικοινωνιακή χαριτωμενιά να αποκρύψει το πραγματικό πρόσωπο της Ν.Δ. και να αποδομήσει την προσωπικότητα του βασικού πολιτικού αντιπάλου του, ώστε να αποφύγει μια εκλογική ήττα που θα έθετε τη Ν.Δ. οριστικά στο περιθώριο των εξελίξεων για μακρύ χρονικό διάστημα και για τον ίδιο θα διέψευδε το επιμύθιο “ουδέν μονιμότερο του προσωρινού”.
Πριν από λίγες ημέρες ο πρόεδρος της Ν.Δ., για να υπονομεύσει τη διαπραγματευτική ικανότητα και την αξιοπιστία του Αλ. Τσίπρα, χαρακτήρισε τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ “ψευτράκο” και διέγνωσε ότι, έτσι που το πάει, “σε λίγο θα ξαναγίνει αντιμνημονιακός”. Η εντύπωση που δημιουργήθηκε από αυτές τις αναφορές ήταν πως ο κ. Μεϊμαράκης επιχειρεί να εμφανιστεί, κατ’ αντιδιαστολή, πως ο ειλικρινής και συνεπής πολιτικός αρχηγός που αναλαμβάνει την ευθύνη των λεγομένων του χωρίς να υπολογίζει το πολιτικό κόστος. Κι όμως, διέλυσε την εικόνα που φιλοτεχνούσε για τον εαυτό του, στο χαλαρό και άνετο πάντα, μέσα σε λίγες ώρες.
Σε δύο ημέρες, χθες και προχθές, επανεισήγαγε τον προστατευτισμό στην αγροτική οικονομία δηλώνοντας κατηγορηματικά και ξάστερα τώρα, ότι δεν θα δεχτεί κανένα μέτρο που θα πλήττει τα αγροτικά προϊόντα και τα συμφέροντα των αγροτών, δεν θα δεχτεί αύξηση της φορολογίας και αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, θα καταργήσει την αύξηση του ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση, την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήθελε να επιβάλει για λόγους “ιδεοληψίας”.
Σε δύο ημέρες, δηλαδή πριν προλάβει ο Τσίπρας, ο κ. Μεϊμαράκης αποκήρυξε το Μνημόνιο, κήρυξε αντάρτικο στους δανειστές και εμφανίστηκε ικανός, χάριν του εθνικού συμφέροντος πάντα, να συζητήσει ακόμη και την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Ίσως έτσι να εξηγούντα και τα αισθήματα εκτίμησης που εκδηλώνει το τελευταίο διάστημα προς τον Π. Λαφαζάνη και τη Ζ. Κωνσταντοπούλου. Ενδεχομένως, πάλι, να πιστεύει ότι η μνήμη έχει κοντά ποδάρια, ότι διαφεύγει σιγά – σιγά της προσοχής πως αυτά τα λέει ο αρχηγός ενός κόμματος που τον προηγούμενο μήνα δεν εξέφρασε καμιά αντίρρηση για τα μέτρα που περιλαμβάνει η συμφωνία με τους δανειστές, που κατά τη διάρκεια της εξάμηνης διαπραγμάτευσης καλούσε σταθερά την κυβέρνηση να συνυπογράψει οτιδήποτε πρότειναν οι δανειστές για να μην πέσει η χώρα στα βράχια και ο έμπιστος συνεργάτης του προκατόχου του συνέτασσε, σύμφωνα με καταγγελίες συναδέλφων του, τα τελεσίγραφα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος προς την ελληνική κυβέρνηση.
Ενδεχομένως να πιστεύει ότι αυτά αποτελούν “περασμένα – ξεχασμένα”. Είναι απίθανο όμως να πιστεύει και ότι μπορεί, την ημέρα που “καταργεί το Μνημόνιο”, να διατείνεται ότι ο ίδιος και το κόμμα του εκπροσωπούν “και το παλιό και το νέο”. Η συγκεκριμένη συμπεριφορά λαϊκά αποδίδεται σε μια λέξη: Μαυρογιαλούρος.
