ο ρομπέν των τραπεζών

νοεμβρη 1, 2015 in Μιχάλης Μιχελής

Μιχάλης Μιχελής

Το σύστημα. Αχ, αυτό το άτιμο σύστημα!

Οι τράπεζες, οι θεσμοί, οι πολιτικές του κομφορμισμού, έχουν το μέγιστο μερίδιο για τη δυστυχία του κόσμου.
Και τι λοιπόν γίνεται, πέρα από τα βαρύγδουπα λόγια και τις υποσχέσεις, για μια αλληλέγγυα κοινωνία; Οι προθέσεις φυσικά θέλουν κότσια για να προχωρήσουν και τα κότσια χρειάζονται δυνατές συνειδήσεις κι ενίοτε και μπόλικη εξυπνάδα.
Αυτά αναλογίστηκε ο Ενρίκ Ντουράν, ένας αυθεντικός (ιδεαλιστής) αναρχικός και βούτηξε στα βαθιά. Από το 2006 ως 2008 κορόιδεψε 39 (!) ισπανικές τράπεζες και με πλαστά εκκαθαριστικά αποδοχών του πήρε 68 (!) δάνεια αξίας 492.000 ευρώ. Φυσικά ο εν λόγω Καταλάνος ακτιβιστής, δεν τα έβαλε στην τσέπη, ούτε έφτιαξε επαναστατική γιάφκα με όπλα και κατσαρόλες, που σκάνε (σαν τους «Πυρήνες της Φωτιάς» και λοιπές εγχώριες λούμπεν αριστεροσύνες), που δήθεν αντιστρατεύονται το κράτος και οργανώνουν τη λαϊκή αγανάκτηση.
Πήρε τα χρήματα και τα έδωσε σε μια οργάνωση αλληλέγγυας οικονομίας. Δικαιολογημένα λοιπόν τον αποκάλεσαν ο «Ρομπέν των Τραπεζών». Την επομένη της τραπεζικής κρίσης με τη Lehman Brothers, βγήκε κι αποκάλυψε το κόλπο του. Έγινε χαμός. Συνελήφθη και αφέθηκε με περιοριστικούς όρους ελεύθερος, αφού κάποιος άγνωστος κατέβαλε την εγγύηση της αποφυλάκισής του (50.000 ευρώ). Στη συνέχεια εξαφανίστηκε κι αναζητείται.
Η πλάκα είναι, ότι οι τράπεζες και οι διωκτικές αρχές δεν μπορούν να κατασχέσουν τα λεφτά από την CIC (την ομάδα της αυτοδιαχειριζόμενης αλληλέγγυας οικονομίας που βρίσκεται στη Βαρκελώνη), γιατί δεν έχουν βάλλει πουθενά την υπογραφή τους, μια και ο μόνος που φαίνεται ένοχος είναι ο Ενρίκ Ντουράν. Η ισπανική δικαιοσύνη δεν δέχεται τις δικαιολογίες του Ντουράν, περί αντανακλαστικής αποκατασταστικής πράξεως του, που ωθήθηκε από την πολιτική ανυπακοή του.
Το θέμα λοιπόν έμπλεξε, αλλά αυτό από μόνο του το γεγονός ήταν μια καλή διαφήμιση, για το πώς κτυπάς το σύστημα με τα δικά του όπλα. Έτσι λοιπόν το εγχείρημα του CIC έχει γίνει γνωστό παγκοσμίως. Η όλη ιστορία ακούγεται ως παραμύθι κι όμως είναι ένα αναντίρρητο γεγονός, που το οργάνωσε τέλεια ένας επαναστάτης αλχημιστής, απ’ αυτούς που τους υποκλίνεσαι και λες αυθόρμητα.
Μπράβο σου βρε μάγκα!