posted by Old Boy @ 3:52 μ.μ., 14th/nov/2015
Oύτε Γάλλοι είμαστε όλοι, ούτε αντιιμπεριαλιστές είμαστε όλοι,
ούτε έτσι είμαστε όλοι, ούτε αλλιώς είμαστε όλοι.
Διαφέρουμε τόσο μεταξύ μας εμείς οι δυτικοί
κι αυτό είναι η ομορφιά μας
κι αυτό το χαϊλίκι μας
κι αυτό η υπεροχή μας
έναντι των αλλότριων πολιτισμών.
Ένα μόνο κοινό στοιχείο έχουμε,
καθώς προσεγγίζουμε τη χθεσινή βραδιά
-αλλά και σχεδόν κάθε άλλη βραδιά και μέρα-
από αριστερή ή δεξιά σκοπιά:
είμαστε όλοι σχολιαστές.
Αν δεν πλήξει κάποιο γεγονός εντελώς άμεσα
εμάς τους ίδιους ή κάποιον πολύ δικό μας άνθρωπο,
αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο
όχι ως πραγματικότητα της οποίας είμαστε μέρος,
αλλά ως θέμα απέναντι στο οποίο καλούμαστε να τοποθετηθούμε.
Ο δυτικός άνθρωπος είναι σχολιαστής.
Με το πνεύμα και το ήθος του σχολιαστή
ζει τη ζωή που του προσφέρεται,
σε έναν κόσμο που του έχει προσφερθεί,
βλέποντας και τα δύο σε διαρκή αλλαγή,
με τις προσφορές να αποσύρονται από τα ράφια,
σχολιάζοντας ότι αλλιώς τα είχε μάθει,
νόμιζε πως όλα έβαιναν σε γενικές γραμμές καλώς
και πως ο δεξιός ή αριστερός σχολιασμός του
θα μπορούσε πάντα να γίνεται με κίνηση των πιονιών
σε μια αφηρημένη ιδεολογικοπολιτική σκακιέρα
ματωμένη μόνο με τα πτώματα των άλλων.
