10:38 | 09 Δεκ. 2015 | tvxs
Κώστας Λάμπος
Τα τύμπανα του πολέμου λύσσαξαν, τα μαύρα κοράκια και τα όρνεα κράζουν ξερνώντας φωτιά πάνω από τα κεφάλια μας.
Εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν κάθε μέρα από την πείνα για να φουσκώσουν οι τραπεζικοί λογαριασμοί των φονιάδων των λαών και εκατομμύρια συνάνθρωποί μας ξεριζώνονται κάθε τόσο για να μεθύσουν με πετρέλαιο, με χρυσάφι και ναρκωτικά τα αφεντικά του κόσμου και για να δούμε οι υπόλοιποι τι μας περιμένει και να κάτσουμε, σαν κότες, στ’ αυγά μας.
‘Κι εμείς δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα’ από τις εξουσίες και το κεφάλαιο που μεταμφιέστηκαν σε πάνσοφο, πανάγαθο και παντοδύναμο θεό, σ’ ένα θεό της υποκρισίας, του μίσους και της καταστροφής, χωρίς ποτέ να σκεφτούμε και να ψάξουμε το γιατί των σκοταδιστικών μύθων και των εξουσιαστικών ιδεολογιών, το γιατί της κοινωνικής ανισότητας, της εκμετάλλευσης, της εξουσιαστικής βίας, του φασισμού, του ρατσισμού, του πολέμου, της μιζέριας, της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, του αμερικανισμού και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.
Το γιατί της πείνας και της εξαθλίωσης και μάλιστα σε συνθήκες εφικτής καθολικής ευημερίας, εγνωσμένης ελευθερίας, άμεσης δημοκρατίας, παγκόσμιας ειρήνης και ενός Οικουμενικού Ουμανιστικού Πολιτισμού.
Το βιβλίο «Θεός και κεφάλαιο»* τολμάει να κρατήσει ζωντανή τη σχετική με τα προβλήματα αυτά συζήτηση, να φτάσει στη ρίζα του κακού, για να αποκαλύψει τον καλομαστορεμένο μύθο του θεού, τη σχέση διαπλοκής μεταξύ θρησκείας και εξουσίας και να μας καλέσει να σκεφτούμε το γιατί από κάποιο σημείο και μετά πήγε στραβά η πορεία των ανθρώπων για κοινωνική ισότητα, γιατί ο πολιτισμός υπέκυψε στη βαρβαρότητα, αλλά και πώς θα βγούμε άνθρωποι, κοινωνίες και ανθρωπότητα από αυτό το θανάσιμο σκοτεινό αδιέξοδο.
Απαντήσεις υπάρχουν, όπως υπάρχει και τρόπος να ξαναβρούμε την, για μια νεκρή παράδοση του ‘έτσι το βρήκαμε’ ή για μια χούφτα κάλπικα αργύρια, χαμένη αθωότητάς μας, χωρίς την οποία, στον αιώνα τον άπαντα, θα καταστρέφουμε το κοινό μας σπίτι, θα τρώμε ο ένας τις σάρκες του άλλου, θα γεννάμε δούλους και δούλοι θα πεθαίνουμε.
Πάρτε μέρος στη συζήτησή μας, ξαναμπείτε στο δημόσιο διάλογο για να γίνει με την ενεργό παρουσία όλων μας το δημόσιο συμφέρον προστάτης του ατομικού, για να εμποδίσουμε τα αντικοινωνικά ιδιωτικά συμφέροντα των λίγων να στερούν το δικαίωμα της ύπαρξης και της ευτυχίας από τους πολλούς. Στον αιώνα των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού μπορούμε να ζούμε στον επίγειο παράδεισο που όλοι μαζί θα δημιουργήσουμε πάνω στην μεγάλη κοινή μας πατρίδα, στη Γη, αντί να πεθαίνουμε για δόλια κατασκευασμένους θεούς, για ψεύτικους παραδείσους, για δήθεν μετά θάνατον ζωές, και στην ουσία για τις τράπεζες και για τις εξουσίες που κρύβονται πίσω από όλη αυτή την παρακμή και βαρβαρότητα.
Δεν χρειάζεται να υποκύψουμε, ούτε να πάρουμε τα βουνά και τα λαγκάδια. Το διάβασμα και ο δημόσιος διάλογος είναι αποτελεσματικότερα όπλα από τα φονικά κανόνια της όποιας εξουσίας. Το μόνο που χρειάζεται είναι να κάνουμε με τη μόρφωση και κύρια με την αυτομόρφωση δική μας την με τεράστιες θυσίες γενεών και γενεών αποκτηθείσα επιστημονικά έγκυρη και κοινωνικά χρήσιμη Γνώση, το μοναδικό αποτελεσματικό όπλο πνευματικής, κοινωνικής και οικονομικής απελευθέρωσής μας από τη σκουριά του πολιτισμού, δηλαδή από τα θρησκευτικά παραμύθια και τις σκοταδιστικές και εξουσιαστικές ιδεολογίες και συμμορίες.
Η Γνώση είναι δύναμη και ως επίγνωση γίνεται δύναμη απελευθέρωσης από κάθε είδους άγνοια, Φόβο, σκλαβιά, γίνεται δύναμη κοινωνικής απελευθέρωσης. Ας μην περιμένουμε, λοιπόν, να μας σώσουν κατασκευασμένοι στα εργαστήρια των σκοταδιστικών και εξουσιαστικών ιερατείων θεοί, μεσσίες, προφήτες, ‘ηγέτες’, αγύρτες ιεράρχες, εξουσιομανείς ριζοσπαστικές και τάχα επαναστατικές ‘αριστερές πρωτοπορίες’.
Μόνοι μας, αλλά ενωμένοι, συνειδητοποιημένοι και αποφασισμένοι, θα σωθούμε. Ας ενώσομε τα χέρια μας, τις σκέψεις, τις δυνάμεις, τα οράματά μας και τις πορείες μας κι ας ανοίξουμε τη μεγάλη λεωφόρο προς την κοινωνική ισότητα, τη λευτεριά, την ανθρωπιά, τον πολιτισμό. Η Λογική των αιώνων και των αγώνων λέει ότι τώρα μπορούμε. Όλοι μαζί μπορούμε να απελευθερωθούμε από κάθε μορφής δουλεία και να χτίσουμε έναν κόσμο της κοινωνικής ισότητας και της ανθρωπιάς.
*Παρουσιάζεται στην Αθήνα, την Τετάρτη 9/12 (18.30) στο Polis Art Café, πάνω από τη στοά του βιβλίου
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ…
Καπιταλισμός και Αριστερά ή Κοινωνία και Ουμανισμός;
Ενέργεια, κοινωνική ισότητα και ελευθερία στον 21ο αιώνα
