plagal 00:04 on April 29, 2016
Για τους Ρωμαιους η σταυρωση ηταν η παραδοσιακη ποινη για σκλαβους, πειρατες και ληστες, προδοτες και εχθρους του κρατους. Προφανως, οπως αργοτερα το “συμμοριτης”, το “ληστης” σημαινε και τον ενοπλο εξεγερμενο. Χαρακτηριστικα, ηταν η ποινη για 6000 συντροφους του Σπαρτακου. Ο Ιησους, ως αυτοκυρηγμενος Μεσσιας στο καζανι της Ιουδαιας του πρωτου μισου του 1ου αιωνα, επεφτε αυτοματως ακριβως στην ιδια κατηγορια: εχθρος της Ρωμης, ενοχος για το εγκλημα της επαναστασης και για εσχατη προδοσια.
Αυτη τη μερα που οι ορθοδοξοι χριστιανοι τιμουν την σταυρωση του Ιησου, ας θυμηθουμε ολοι τους μαρτυρες της ανθρωπινης ελευθεριας, τους επαναστατες, τους ελευθερα σκεπτομενους ανθρωπους, τους σκλαβους που αποτιναξαν τα δεσμα τους, ολους εκεινους που η βια της εξουσιας καταδικασε στο σταυρο, στην πυρα, στην αγχονη, στη γκιλοτινα, στο αποσπασμα, στην απομονωση.
Οπως εγραψε η Ροζα Λουξεμπουργκ: “Ηλίθιοι δήμιοι! Η “τάξη” σας είναι χτισμένη στην άμμο. Αύριο κιόλας η επανάσταση θα “ανυψωθεί με μια βροντή” και με σαλπίσματα θα ανακοινώσει στον τρόμο σας: Ήμουν, Είμαι, Θα είμαι!”
Related
