Ο Άρχοντας
Σήκωσες μύτη, στα σαλόνια αλωνίζεις
έδωσες τόσα, κι άλλα τόσα και το αξίζεις
εκεί που γλύφεις, έφτυνες κι ούτε κουβέντα
μα σου το λέω σου τελείωσε η ρέντα
εκεί που γλύφεις, έφτυνες κι ούτε κουβέντα
μα φουκαρά μου σου τελείωσε η ρέντα.
Μπανιστηρτζής περιωπής
ψεύτης β’ διαλογής
σου λέει “ναι” το σύστημα μα σε γλεντάει.
Και συ μιλάς σα βασιλιάς
ο άρχοντας της καρπαζιάς
αυτό το ψέμα σου να ξέρεις θα σε φάει.
Τα δωσες όλα κανα κόκαλο να γλύψεις
μα έφαγες φόλα και άσε τα “ήξεις αφήξεις”
γούστο καπέλο σου μα κάνε μου τη χάρη
κόψε τις βόλτες αλεπού μου στο παζάρι.
γούστο καπέλο σου μα κάνε μας τη χάρη
κόψε τις βόλτες στο δικό μας το παζάρι.
Μπανιστηρτζής περιωπής
ψεύτης β’ διαλογής
σου λέει “ναι” το σύστημα μα σε γλεντάει.
Και συ μιλάς σα βασιλιάς
ο άρχοντας της καρπαζιάς
αυτό το ψέμα σου να ξέρεις θα σε φάει.
Και ‘συ μιλάς σα βασιλιάς
ο άρχοντας της καρπαζιάς
το ψέμα σου βρε κακομοίρη σ’ έχει φάει.
