27.09.2016, 09:29 | ΕΦ.ΣΥΝ.
Η αποχώρηση του Καλογρίτσα από τη διεκδίκηση τηλεοπτικής άδειας ήταν ο επιδιωκόμενος στόχος για τους ανταγωνιστές του. Για ορισμένους -που ενδεχομένως γνώριζαν τις δυσκολίες του- ήταν αναμενόμενη κίνηση. Για όλους -πλην του ιδίου- ήταν μια βολική εξέλιξη.
Οι επίδοξοι καναλάρχες, που δεν κατάφεραν να αναδειχτούν υπερθεματιστές στη δημοπρασία, μείωσαν κατά ένα τα εμπόδια για να φτάσουν στον στόχο τους και να μείνουν στο τηλεοπτικό παιχνίδι, στην περίπτωση που ο διαγωνισμός επικυρωθεί από τη Δικαιοσύνη.
Η κυβέρνηση έβγαλε από πάνω της ένα σοβαρό εμπόδιο που δημιουργούσε αμφιβολίες για τις πραγματικές στοχεύσεις της αναφορικά με την αλλαγή του τηλεοπτικού τοπίου. Τις πολιτικές απόψεις του κ. Καλογρίτσα δεν τις γνωρίζουμε. Αλλά αν πιστέψουμε τους ανταγωνιστές του, πιο φιλοκυβερνητικός από αυτόν δεν υπάρχει.
Η αντιπολίτευση -και κυρίως το παλιό πολιτικό κατεστημένο- είδε στην αποχώρηση Καλογρίτσα την κατάρρευση του διαγωνισμού. Και αυτό, την ώρα που οι άλλοι τρεις υπερθεματιστές πλήρωσαν την πρώτη δόση και συνεχίζουν, ενώ ο τέταρτος που μπαίνει επισήμως στο παιχνίδι, ο Ιβάν Σαββίδης, διεκδίκησε την τηλεοπτική άδεια με πολύ περισσότερα χρήματα από τον αποχωρήσαντα. Τι να υποθέσει κανείς; Ή η αντιπολίτευση έχει περάσει στο στάδιο της φαιδρότητας ή ο κ. Καλογρίτσας, που μέχρι χθες ήταν ο αδύνατος κρίκος, έγινε ξαφνικά τόσο δυνατός ώστε ο διαγωνισμός να εξαρτά την τύχη του από αυτόν.
Ασφαλώς η αποχώρηση Καλογρίτσα έχει πολλές πλευρές, που θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα φωτιστούν το επόμενο διάστημα. Πρέπει όμως να τονίσουμε κάτι ιδιαίτερα, γιατί σχετίζεται με το αγαθό της ενημέρωσης και τη λειτουργία της δημοκρατίας. Αν είναι να έχουμε μια ενημέρωση σαν αυτή που προσφέρουν για το ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών όλο αυτό το διάστημα οι καναλάρχες-ανταγωνιστές, τότε τα πράγματα είναι σοβαρά για το τηλεοπτικό τοπίο που πάει να διαμορφωθεί.
Πρόκειται για τον νόμο της ζούγκλας των συμφερόντων που υποτάσσει την ενημέρωση σ’ αυτά, δηλαδή τουλάχιστον για πλύση εγκεφάλου. Ποιος μπορεί να κλείνει τα μάτια του μπροστά σ’ αυτό το φαινόμενο; Ασφαλώς όχι η κυβέρνηση, ούτε τα κόμματα, ούτε οι δημοσιογραφικές ενώσεις. Ας αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους!
