thegreekcloud | 05.11.2016 | 17:03
Σίντυ Χατζή
Η Vogue της Μεγάλης Βρετανίας αποφάνθηκε, χτύπησε το σφυρί της τρεις φορές στην έδρα και ανακοίνωσε « Τα βυζιά είναι ντεμοντέ! Τούδε και εις το εξής, κάτοχοι μαστών και αποκαλυπτικών ενδυμάτων παρακαλούνται να καλυφθούν καταλλήλως ίνα μην προκαλούν τον πόθον και τον σεξιστικόν σχολιασμόν και ίνα συμβαδίζουσιν με τας επιταγάς της βιομηχανίας της μόδας». Το εν λόγω άρθρο, με τίτλο “Ζητείται μπούστο” δια χειρός Kathleen Baird-Murray , εμφανίζεται στις σελίδες του Δεκεμβριανού τεύχους που κυκλοφόρησε στις 3/11 και το οποίο προκάλεσε σωρεία αντιδράσεων.
Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων, το αμφιλεγόμενο κείμενο αναφέρει ότι «το ντεκολτέ, σύμβολο της σεξουαλικής χειραφέτησης, προορισμένο να αποπλανήσει, να προκαλέσει ερωτική επιθυμία ή ακόμα και να χρησιμοποιηθεί για φιγούρα και μόνο, τελείωσε…Τα βυζιά δεν θα είναι πλέον έξω για τους άντρες. Ή για οποιονδήποτε άλλον.». Η στιλίστρια συνεχίζει, παρατηρώντας πως από τις φετινές επιδείξεις μόδας αλλά και από τις εμφανίσεις διασήμων γυναικών στο κόκκινο χαλί, ήταν αισθητή η απουσία του μπούστου. Τα push-up bra και τα σουτιέν με ενίσχυση καθώς επίσης και τα αποκαλυπτικά ντεκολτέ, φαίνεται να έχουν σημειώσει πτώση στις πωλήσεις, σύμφωνα με στοιχεία γνωστής εταιρίας εσωρούχων. Η μόδα νοστάλγησε τη γραμμή των ‘70s, με τα πιο κοκάλινα στέρνα και τα φυσικότερα, λιγότερο grande μπούστα, βλέπε Σύλβια Κριστέλ στην Εμμανουέλα. Εποχές που η σιλικόνη ήταν λέξη άγνωστη, το σουτιέν περιττό αξεσουάρ και η λαιμόκοψη έφτανε στις αμυγδαλές, είναι πλέον ασφυκτικά κοντά μας. Σύμφωνα με το άρθρο, τα σημερινά μοντέλα δείχνουν πλέον περισσότερο τους ώμους, το στομάχι ή τα πόδια τους παρά το στήθος τους, πράγμα που συμβουλεύονται και οι υπόλοιπες αναγνώστριες να ακολουθήσουν πάραυτα.
Όλα αυτά δεν με εκπλήσσουν ιδιαίτερα, ούτε φυσικά με εξοργίζουν. Τα πρότυπα ομορφιάς και οι τάσεις της μόδας είναι κοινωνικά κατασκευάσματα με ιδιαίτερο ανθρωπολογικό και ιστορικό ενδιαφέρον μελέτης. Από καταβολής κόσμου υπήρξε στερεοτυπικά η ιδέα του ιδανικού σώματος και κάθε κοινωνία όριζε της δικές της αισθητικές επιταγές, οι οποίες φυσικά αλλάζανε γρήγορα με το πέρας του χρόνου. Αυτό που θεωρώ ωστόσο επικίνδυνο, είναι η υποτίμηση των γυναικών που δεν συμβαδίζουν με τα υπάρχοντα πρότυπα ομορφιάς. Η προώθηση της ιδέας ότι οι γυναίκες οφείλουν να ικανοποιούν τα αισθητικά κριτήρια των ανδρών και των καταλόγων μόδας, χωριστά αλλά και ταυτοχρόνως, είναι ένα αδίκημα στο οποίο έχει υποπέσει πολλάκις η Βίβλος της Μόδας. Και δεν είναι το μόνο, αφού η Vogue έχει κατά καιρούς αποτυπώσει στις σελίδες της άκρως αμφιλεγόμενα κείμενα και τάσεις. Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 προώθησε το heroin chic, το «λουκ» δηλαδή των ηρωινομανών μοντέλων της εποχής με τους μαύρους κύκλους και τα καχεκτικά σώματα.
Το πιο προβοκατόρικο δε σημείο του άρθρου ήταν εκείνο όπου η αρθρογράφος αναφέρει πως στο Instagram κάτω από την φωτογραφία γνωστής ηθοποιού, το 90% των σχολίων αναφέρονται στο στήθος της και μάλιστα με πολύ σεξιστικό τρόπο. Αυτός, υποστηρίζει, είναι και ένας από τους λόγους που οι γυναίκες αποφασίζουν να καλυφθούν, βάζοντας τέλος στη μόδα του αβυσσαλέου ντεκολτέ και δίνοντας στα βυζιά τους ένα ρεπό. Με αυτήν τη γελοιώδη λογική, το περιοδικό μας εξηγεί πως αφού με την κάλυψη του γυναικείου σώματος δίνεται λύση στον σεξιστικό σχολιασμό, άρα για το φαινόμενο του σεξισμού ευθύνονται οι ίδιες οι γυναίκες.
Για άλλη μια φορά, παρατηρείται ενοχοποίηση του γυναικείου σώματος, από-ανθρωποποίηση του γυναικείου φύλου και προσπάθεια πατροναρίσματος, από αυτήν που τα περιοδικά μόδας συνηθίζουν. Το κείμενο αυτό καταφέρνει μέσα από κάποια αβίαστα συμπεράσματα και διδαχές εκπηγάζουσες από εσωτερικευμένο μισογυνισμό και body shaming, να περιγράψει ένα μέρος του σώματος σαν να ήταν προϊόν προς αγορά, μεταποίηση ή επιστροφή στο κατάστημα με καρτούλα αλλαγής. Η διακήρυξη του αφανισμού του γυναικείου στήθους μέχρι νεοτέρας, επιτείνει την ανασφάλεια των γυναικών σχετικά με το σώμα και τη σεξουαλικότητά τους, όπως φαίνεται κι από τις αντιδράσεις τους στα blogs και τα social media.
Όχι, τα βυζιά δεν είναι αξεσουάρ που μπαινοβγαίνουν στη μόδα σύμφωνα με τις επιταγές των σχετικών editorials. Τα εν λόγω γυναικεία περιοδικά, εφόσον θέλουν να καταπιαστούν με θέματα όπως ο σεξισμός στα social media και το cyber-bulling, καλό θα ήταν να εντρυφήσουν βαθύτερα στα πραγματικά αίτια του προβλήματος και να μην μεταθέτουν απερίσκεπτα και βλακωδώς την ευθύνη στις γυναίκες αναγνώστριες.
Δειτε επίσης:
