σχόλιο στο άρθρο “μία προοδευτική συμμαχία μπορεί να αλλάξει την ελλάδα”
Συντάκτης: aris
αναλφάβητοι το μεγαλύτερο ποσοστό σωστών ανθρώπων στην εποχή μας
Ωραία το ξεκινάει ο κύριος Ελευθεριάδης αλλά μετά πάει σε ανεφάρμοστες πραχτικές.
Πως είναι δυνατόν αφού βλέπει τις παθογένειες της Ελληνικής κοινωνίας να πιστεύει ότι θα εκλεγεί ποτέ γκουβέρνο χωρίς να κάνει λαϊκισμό?
Με το πόπολο έχει ανακατευτεί ποτέ να πιεί ένα κρασί που λένε? Γιατί θεωρητικά λύσεις βρίσκει κι η γάτα μου.
Το μεγάλο πρόβλημα στην Ελλάδα είναι ότι ο σωστός πολιτικός παίρνει επαίνους από αυτούς που δεν τους συμφέρει να τον ψηφίσουν (και δεν τον ψηφίζουν τελικά) και θεωρείται μακάκας από αυτούς που θα ήταν συμφέρον τους να εκλεγεί (που δεν τον ψηφίζουν και αυτοί)!
Πώς θα βγει άκρη λοιπόν χωρίς λαϊκισμό?
Ο Έλληνας ξέφυγε από τον αναλφαβητισμό με τη προτροπή μάθε γράμματα για να προκόψεις όχι για να γίνεις καλός άνθρωπος να το πω απλοϊκά και φτάσαμε τώρα οι «μορφωμένοι» να κάνουμε απολογισμό και να βρίσκουμε μεγαλύτερο ποσοστό σωστών ανθρώπων την εποχή των αναλφάβητων παρά σήμερα.
Αυτό είναι η τέλεια καταστροφή μιας κοινωνίας μα και μιας θρησκείας.
Έχω φίλο που τα παράτησε όλα έχοντας μια καλή σχετικά δουλειά σαν ιδ. υπάλληλος και ενσυνείδητα έγινε παπάς, όπου μετά δυό χρόνια γύρισε ξυρισμένος από εκεί που έφυγε. Το τι μας είπε δε μπορώ να το γράψω.
Έχω επίσης φίλο πολύ μορφωμένο, που και αυτός παράτησε τον ιδιωτικό τομέα και έγινε εκπαιδευτικός για να ηρεμήσει αλλά αντιθέτως φρικάρισε και κάνει ό,τι μπορεί προς το καλύτερο ο άνθρωπος! Ούτε και εδώ θέλω να συνεχίσω…
Και δε συνηθίζω να έχω φίλους “extremes” …
Πότε θα ήταν πιο αρεστός ο Υπ. Παπάς παράδειγμα, όταν έβαζε περισσότερο «μπρούσκο», « ροζέ» ή «γλυκόξινο» κάθε βράδυ στα κανάλια ή αν ξέχεζε τσου καναλάρχες για τσι μακακίες που τροφοδοτούν καθημερινά τα μυαλά του Έλληνα??
Δυστυχώς θα ήταν στη πρώτη περίπτωση…
Προσωπικά λοιπόν είμαι της πρακτικής «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» αρκεί να είναι πράγματι «ιερός» και όχι γενική αρχή αυτού που το εφαρμόζει.
Για την ώρα πάντως το σοβαρό μας πρόβλημα είναι τα γατάκια, τα σκυλάκια και τα πετεινά του ουρανού.
Ρε τι γ@μοστ@υρίδια θα φάμε όταν αυτή η γενιά των παιδιών μας θα αρχίσει να καταλαβαίνει τις μακακίες μας!
Μόνο που θα είναι αργά, πολύ αργά.
Χουά χα χα χα χα χα χα χα χα χα.
