αυγή | 19 Ιανουαρίου 2017 01:00
Κι αυτό διότι εδώ και καιρό οι εφημερίδες της χώρας και οι εργαζόμενοί τους βιώνουν ένα βασανιστικό τέλος εποχής. Εξαιτίας της τεχνολογίας, εξαιτίας των λαθών των εκδοτών και των ίδιων των δημοσιογράφων, διαφορετικού τύπου του καθενός, και βεβαίως εξαιτίας της κρίσης, που έφερε αφενός οικονομική δυσπραγία στους αναγνώστες, αφετέρου τεράστια ανεργία και διαλυμένες εργασιακές σχέσεις στους ανθρώπους του Τύπου.
Η δουλειά των δημοσιογράφων στις εφημερίδες είναι να γράφουν για τα ζητήματα των άλλων. Τα μεγάλα -της χώρας, της Ευρώπης, του κόσμου- και τα μικρά. Δουλειά τους είναι να περιγράφουν, να αναλύουν, να σχολιάζουν όσα συμβαίνουν, να παρουσιάζουν προβλήματα, να αναδεικνύουν τη σύγκρουση διαφορετικών προτάσεων για λύσεις, να υπερασπίζονται την πρόταση που θεωρούν σωστή. Αυτές τις μέρες, όμως, δεν υπάρχει εφημερίδα στη χώρα που να μην ασχολείται με τα δικά της προβλήματα, ενταγμένα και στη συνολικότερη κρίση του Τύπου, κι ας αποφεύγει συνήθως να τα δημοσιοποιεί.
Κι αυτό διότι εδώ και καιρό οι εφημερίδες της χώρας και οι εργαζόμενοί τους βιώνουν ένα βασανιστικό τέλος εποχής. Εξαιτίας της τεχνολογίας, εξαιτίας των λαθών των εκδοτών και των ίδιων των δημοσιογράφων, διαφορετικού τύπου του καθενός, και βεβαίως εξαιτίας της κρίσης, που έφερε αφενός οικονομική δυσπραγία στους αναγνώστες, αφετέρου τεράστια ανεργία και διαλυμένες εργασιακές σχέσεις στους ανθρώπους του Τύπου. Σπάνια βλέπει πια κανείς εφημερίδες στο καφενείο ή στο μετρό. Το κοινό επιλέγει για την ενημέρωσή του το δωρεάν Ίντερνετ ή τις τηλεοράσεις -ευτυχώς, κάποιοι ακούνε ακόμη και ραδιόφωνο- και είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η ένδεια πληροφόρησης και ανάλυσης τις μέρες που για κάποιον λόγο λείπουν από τα περίπτερα οι εφημερίδες.
Αυτές τις μέρες περίσσεψαν οι βαρύγδουπες δηλώσεις ότι χωρίς πλουραλιστικό Τύπο δεν υπάρχει δημοκρατία. Οι περισσότερες κορώνες ήρθαν από αυτούς που θεωρούν πλουραλισμό μόνο ό,τι τους στηρίζει, όπως αποκαλύφθηκε από τα όσα είπε χθες ο Κυριάκος Μητσοτάκης από το βήμα της Βουλής. Λίγη σημασία έχει όμως τι πραγματικά εννοούν, πόσο υποκριτικές είναι οι δηλώσεις τους. Το ίδιο το μήνυμα είναι σωστό. Χωρίς εφημερίδες, χωρίς την “Αυγή” που σιχαίνονται -εκτός κι αν ασκεί κριτική στην κυβέρνηση- ή χωρίς τα “Νέα” που λατρεύουν -εφόσον αναδεικνύουν την άποψή τους-, χωρίς την “Εφημερίδα των Συντακτών”, την “Καθημερινή”, το ‘Έθνος”, τον “Ριζοσπάστη” κ.λπ., η δημοκρατία, η σύγκρουση των ιδεών πάνε περίπατο.
Γι’ αυτό είναι απαραίτητο το πολιτικό σύστημα, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, να στηρίξει τις εφημερίδες σ’ αυτήν την κρίση. Με ένα πλαίσιο κανόνων για τα ΜΜΕ, και τον Τύπο ειδικότερα, που θα διασφαλίζει τον πλουραλισμό, θα αποτρέπει την υπερσυγκέντρωση, που θα τελειώνει με τα θαλασσοδάνεια και τους λαθρόβιους. Μια πρώτη πρόσκληση έκανε χθες στη Βουλή ο πρωθυπουργός. Να δούμε εάν θα βρει ανταπόκριση από τους άλλους. Κι αν θα έχει συνέχεια.
