αυγή | 12:53 | 02 Φεβ. 2017
Θανάσης Καρτερός
Βασικά ένα σοκ το έπαθα κι εγώ, όπως και κάθε νουνεχής πολίτης φαντάζομαι, όταν είδα την κατακραυγή που ξεσήκωσε στα ρετιρέ της πολιτικής μας ελίτ η δήλωση του Ξυδάκη, περί δραχμής.
Δεν είναι και λίγο, με ένα αυτοματισμό καλοκουρδισμένης στρατιωτικής μηχανής, να τραβούν σε διάστημα δευτερολέπτων τα όπλα και να πυροβολούν οι σκληροί δεξιοί, οι μαλακοί πασόκοι, οι ημίσκληροι ποτάμιοι, οι ευσταλείς Λεβέντες. Με μόνο το άκουσμα της λέξης δραχμή! Θες, δεν θες, το εμπεδώνεις ότι κάτι, αλήθεια, συμβαίνει εδώ.
Αυτά ως προς το σοκ. Το δέος όμως με κατέλαβε όταν ο Λοβέρδος έγραψε δυο λέξεις – μια εντολή: Μην τολμήσετε! Η υποδηλούμενη απειλή, ακόμα πιο τρομακτική όταν προέρχεται από τα χείλη, ή τη γραφίδα τέλος πάντων, ενός ειδικού των πολεμικών τεχνών της πολιτικής, δεν μπορεί να αφήσει κανέναν αδιάφορο. Απαιτεί σκέψη, σύνεση, προβληματισμό, και κυρίως προθυμία αυτοκριτικής, για να μη φτάσουν τα πράγματα στο μη παρέκει. Διότι καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να τολμήσει, όταν ο Λοβέρδος τη διατάζει να μην τολμήσει.
Η αλήθεια είναι ότι δεν κατάλαβα τι δεν πρέπει να τολμήσουν οι εγκαλούμενοι. Να οδηγήσουν τη χώρα στη δραχμή; Ή να μην αναφέρουν καν τη λέξη δραχμή, ακόμα και υπό συνθήκες ακαδημαϊκής αφέλειας, όπως ισχυρίζεται ότι το διέπραξε ο Ξυδάκης; Καλού κακού όμως, καλώ τόσο τον δράστη, όσο και την κυβέρνηση εν τω συνόλω της, να πάρουν δραστικά μέτρα. Να θεωρήσουν ότι η εντολή του Λοβέρδου, όπως και οι μπαταριές του σύμπαντος «μένουμε Ευρώπη», σημαίνουν πως η λέξη δραχμή πρέπει να τεθεί εκτός νόμου. Να απαγορευτεί η χρήση της υπό οιεσδήποτε συνθήκες. Να σβηστεί από τα λεξικά.
Στο κάτω – κάτω τεχνογνωσία υπάρχει. Παλιότερα έλεγε κάποιος τη λέξη Ελευθερία και τον σούβλιζαν οι Οθωμανοί. Στη δικτατορία έλεγες τη λέξη Δημοκρατία και σ’ έτρωγε το μαύρο φίδι. Ενδιαμέσως, όποιος έλεγε λέξεις όπως κομμουνισμός, σοσιαλισμός, σοβιέτ, πήγαινε στα γουναράδικα… Ε, λοιπόν, τώρα δεν έχουμε τέτοια. Αλλά αν μια κωλολέξη επιδρά τόσο αντεθνικώς, ώστε να ξεσηκώνει και Λοβέρδους ακόμα, ας πάει στον αγύριστο.
Με τόσα ευρώ, της μιας δραχμής τα γιασεμιά μας μάραναν; Ας γίνουν του ενός ευρώ τα γιασεμιά. Πάλι γιασεμιά θα είναι. Να τα μυρίζουν και οι ευρω – Λοβέρδοι και να το φχαριστιούνται…
* Διαβάστε όλα τα άρθρα του Θανάση Καρτερού στην «Αυγή» εδώ
