αυγή | 14 Φεβρουαρίου 2017 14:00
“Δεν είναι όλοι ρατσιστές, δεν είναι όλοι ναζί και φυσικά δεν είναι όλοι δολοφόνοι” επιμένουν να υποστηρίζουν όσοι εξακολουθούν να βλέπουν την πλατιά αυτή μάζα των τετρακοσίων τόσων χιλιάδων ως ένα δυσδιάκριτο μείγμα λίγων εγκληματιών και πολλών απολωλότων προβάτων της Δημοκρατίας μας. Ίσως μπορούσε να είναι και έτσι αν κανείς παρέβλεπε την ψυχρή λογική των αριθμών που σε ψήφους επιβράβευσε τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα διατηρώντας ανέπαφα τα ποσοστά της Χ.Α. στις εκλογικές αναμετρήσεις που ακολούθησαν.
Δεν θα ξεχάσω την κριτική που μου ασκήθηκε πριν από μερικά χρόνια, όταν από αυτές τις σελίδες είχα υποστηρίξει πως πάνω στο μαχαίρι του Ρουπακιά που αφαίρεσε τη ζωή του Παύλου Φύσσα βρίσκονταν τα δακτυλικά αποτυπώματα όλων μα όλων των ψηφοφόρων της ναζιστικής αυτής οργάνωσης που με τον μανδύα του αντισυστημικού εθνικισμού έχει εδραιωθεί επικίνδυνα στα άκρα του κοινοβουλίου. Πολλές είναι τα τελευταία χρόνια οι φωνές συμπάθειας και κατανόησης για μια πλατιά μάζα υποτίθεται παραπλανημένων, εξαπατημένων απλών πολιτών, που σε μια κρίση απελπισίας μέσα στη μέγγενη της άγριας οικονομικής στενότητας αναζήτησαν λύσεις στη ρητορική του Μιχαλολιάκου και της συμμορίας του. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που επιμένουν να διαχωρίζουν την άγνοια των ψηφοφόρων από το αίμα που κυλά στις ξιφολόγχες των ταγμάτων εφόδου της Χ.Α.
“Δεν είναι όλοι ρατσιστές, δεν είναι όλοι ναζί και φυσικά δεν είναι όλοι δολοφόνοι” επιμένουν να υποστηρίζουν όσοι εξακολουθούν να βλέπουν την πλατιά αυτή μάζα των τετρακοσίων τόσων χιλιάδων ως ένα δυσδιάκριτο μείγμα λίγων εγκληματιών και πολλών απολωλότων προβάτων της Δημοκρατίας μας. Ίσως μπορούσε να είναι και έτσι αν κανείς παρέβλεπε την ψυχρή λογική των αριθμών που σε ψήφους επιβράβευσε τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα διατηρώντας ανέπαφα τα ποσοστά της Χ.Α. στις εκλογικές αναμετρήσεις που ακολούθησαν.
Μια μάζα αμετανόητων οπαδών, ό,τι πιο επικίνδυνα ακραίου έχει γνωρίσει η μεταπολιτευτική Ελλάδα, που επιμένει να στηρίζει τη ναζιστική συμμορία, είναι οι ψηφοφόροι της Χ.Α. Μια φασιστική δεξαμενή από την οποία επιχειρούν να ψαρέψουν μικροπολιτικά οφέλη κατά καιρούς πολιτικοί και πολιτευτάδες της Δεξιάς είναι αυτή η μάζα που αναπολεί τα χρυσά χρόνια της επταετίας και δείχνει τα δόντια του σε πρόσφυγες, μετανάστες και οτιδήποτε απειλεί τη στρεβλή κανονικότητα των αρχών τους.
Ας μην περιμένουμε να ξαφνιαστεί έστω και στο ελάχιστο κάποιος από τις τετρακόσιες τόσες αυτές χιλιάδες στη θέα του βίντεο που αποκάλυψε χθες η «Εφημερίδα των Συντακτών». Ας μην τρέφουμε αυταπάτες. Εδώ δεν τους πείραξε το αίμα του Φύσσα και θα αντιδράσουν στην εικόνα των αγκυλωτών σταυρών και των ναζιστικών ύμνων; Γελασμένος όποιος το πιστεύει αυτό.
Ας το πάρουν απόφαση και οι ιεραπόστολοι του δημοκρατικού τόξου. Αυτή η κοινωνία είχε, έχει και θα έχει εντός της τα απομεινάρια του Μεταξά, των μπουραντάδων και των χουντικών. Άλλοτε να τρυπώνουν σιωπηλά στις παρυφές κομμάτων του δημοκρατικού τόξου και άλλοτε να βρίσκουν έναν γνήσιο πολιτικό εκφραστή όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια με τη ναζιστική Χ.Α. Τετρακόσιες τόσες χιλιάδες ναζιστές είναι και όποιος εξακολουθεί να τους χαϊδεύει τα αυτιά με δημοκρατική κατανόηση μόνο κακό κάνει στον λαό και τη Δημοκρατία.
