19-05-2017 – 13:13μμ | αλτσαντιρι
Ένας Τσίπρας δεν φτάνει. Με τον επικοινωνιακό ΣΥΡΙΖΑ σε ύπνωση, στην πλειοψηφία του κόσμου πέρασε ότι αυτό δεν ήταν το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης, αλλά το τέταρτο μνημόνιο.
του Νίκου Μωραΐτη
Πάλι τα ίδια θα λέμε; Αυτά που λέμε ύστερα από κάθε συζήτηση στη βουλή; Ότι ο Κούλης είναι «παλτό»; Ότι δεν τραβάει; Και «παλτό» είναι, και δεν τραβάει, και οι προτάσεις του είναι από παιδικές έως παιδαριώδεις.
Κι ύστερα πάλι το ίδιο επιχείρημα; Ότι ο Τσίπρας αρκεί να πει μία «Siemens» και ένα «πορφυρογέννητος» για να τον εξαφανίσει;
Αυτά ισχύουν, αλλά η πολιτική μάχη δεν δίνεται πάντα σε επίπεδο αρχηγών και δεν κερδίζεται πάντα εκεί. Μπορεί να είπε ο πρωθυπουργός ότι αυτό δεν είναι τέταρτο μνημόνιο αλλά… τεσσερακοστό, αν η αντιπολίτευση αποφάσισε τώρα να βαφτίζει μνημόνιο κάθε επικαιροποίηση. Μπορεί να εξήγησε με παραστατικό τρόπο ότι και πέρυσι, στο κλείσιμο της πρώτης αξιολόγησης, έγραφαν και μιλούσαν για τέταρτο μνημόνιο τα ίδια παπαγαλάκια και οι ίδιοι αυλικοί που γράφουν και μιλούν και φέτος.
Μπορεί, ακόμη πιο αυστηρά, να απευθύνθηκε στον αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας ο Ευκλείδης Τσακαλώτος και να του είπε «ή θα το λέτε τρίτο ή δέκατοτέταρτο».
Η ουσία όμως είναι μία: Αυτό που ψηφίστηκε χθες από τη βουλή πέρασε στη συνείδηση μεγάλου μέρους του κόσμου ως τέταρτο μνημόνιο. Θες η προπαγάνδα, θες τα τρολ του διαδικτύου, πάντως την επικοινωνιακή νίκη την κατήγαγαν οι Αδωνο-Μουρούτηδες.
Καλό θα είναι να τα δουν αυτά στο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί η υπεροπλία Τσίπρα έναντι Μητσοτάκη δεν είναι πανάκεια. Δεν αρκεί μία ομιλία στη βουλή για να αντιστρέψει εβδομάδες παραπληροφόρησης.
Όσο για την έπαρση του ικανού ομιλητή απέναντι στον ανίκανο ή του χαρισματικού απέναντι στον ελλειμματικό, υπάρχουν ιστορικά προηγούμενα: Και ο Ανδρέας Παπανδρέου έχασε από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, και ο Κώστας Καραμανλής από τον Γιώργο Παπανδρέου.
Ένας αρχηγός μόνος δεν αρκεί. Πόσο μάλλον όταν – όπως ο Τσίπρας – είναι αληθινά μόνος κόντρα σε όλο τον εσμό της διαφθοράς και της διαπλοκής είκοσι χρόνων.
