09:03 | 10 Ιουλ. 2017 | αυγή
Θανάσης Καρτερός
Μια νεαρή επιστήμονας κλείνεται στις φυλακές με ζαβές ενδείξεις, και με βαρύτατη ποινή. Ένας στρατός από αρουραίους του μαύρου χρήματος αισθάνεται επιτέλους ασφαλής, γιατί ο Άρειος Πάγος απαγορεύει στις αρμόδιες αρχές να σκαλίσουν τα πεπραγμένα του, παρελθόντων ετών. Η παρανομία δεκαετιών, που έχει μετατρέψει την ενημέρωση σε ιδιωτικό οικόπεδο μιας κάστας βαρόνων των ΜΜΕ, συνεχίζεται αδιατάρακτη, με απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας. Υποθέσεις όπως τα εξοπλιστικά και η Siemens μένουν στα συρτάρια για χρόνια και χρόνια. Και η μεγαλύτερη υπόθεση λαθρεμπορίας ναρκωτικών παραμένει, παρά τη δίκη και τις καταδίκες, τόσο θολή, με τέτοιες ύποπτες πλευρές, ώστε να προκαλεί ανατριχίλα.
Εσείς, μετά από όλα αυτά, και δεκάδες άλλα, αισθάνεστε ασφαλείς, όσο τουλάχιστον οι φοροφυγάδες, οι καναλάρχοντες, οι ναρκέμποροι, οι άρπαγες του δημόσιου χρήματος, οι διεφθαρμένοι πολιτικοί; Είστε έτοιμοι να αναφωνήσετε το τετριμμένο, αλλά τόσο καθησυχαστικό, σχεδόν νανουριστικό, ότι έχετε εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη; Νιώθετε ότι οι ανώτεροι, οι ανώτατοι, οι έξοχοι, και οι εξοχότατοι, που διακονούν τον λόγο του Δικαίου, είναι όντως δίκαιοι, πιστοί στον όρκο τους, ανιδιοτελείς προστάτες σας; Όταν στέκεστε -Θεέ μου φύλαγε- ως αθώοι, απέναντι στον φυσικό σας δικαστή, που έχει την ευθύνη να αποδώσει δικαιοσύνη, αλλά και την εξουσία να καταστρέψει ζωές, αφήνεστε στα χέρια του, με βεβαιότητα;
Αν ναι, μπράβο σας, και γυρίστε πλευρό. Γιατί υπάρχουν σήμερα πολλοί που τον έχουν χάσει τον ύπνο τους. Και όχι, δυστυχώς, επειδή αισθάνονται, ως ένοχοι, την ανάσα της Δικαιοσύνης στον σβέρκο τους. Αλλά επειδή αισθάνονται, βλέπουν, ως πολίτες, κάτι σάπιο στο βασίλειο των κριτών. Στην ελίτ εκείνη, στην οποία η Δημοκρατία έχει παραδώσει την ανώτατη από όλες τις εξουσίες – να κρίνει, να δικάζει, να καταδικάζει, να προστατεύει τους νόμους, τις ελευθερίες, και τους αθώους, να αγρυπνεί πάνω από τα δικαιώματα των πολλών. Κι όταν αυτή η ελίτ δεν πείθει, τότε είναι βαριά άρρωστη η Δημοκρατία. Κι όταν φτάνει μέχρι τον πολίτη η μυρωδιά της σήψης, τότε να είστε βέβαιοι ότι υπάρχει κίνδυνος δημοκρατικής σηψαιμίας.
Υπάρχουν και Ντεγιάννηδες, θα πεις. Υπάρχουν, βέβαια – τίμιοι, θαρραλέοι, ανιδιοτελείς. Αλλά ξέρετε τι γίνεται: Πίσω από τη διαφήμιση του ήθους των πολλών, κρύβεται η ανηθικότητα των λίγων, που διαβρώνουν όλο το σύστημα. Και το σύστημα πάσχει. Σοβαρά. Ο κομματισμός, ο συγχρωτισμός με συμφέροντα, η δικαστική αντιπολίτευση -αυτό πού το βάζετε;- καθιστούν πρώτη προτεραιότητα την κάθαρσή του. Θέλει αρετή και τόλμη μια τέτοια προσπάθεια – και από τον πρωθυπουργό, και από τους αρμόδιους υπουργούς. Διότι, στο κάτω-κάτω, εμείς δεν εκλέγουμε δικαστές. Κυβέρνηση εκλέγουμε. Και από αυτή απαιτούμε δίκαιη Δικαιοσύνη…
Διαβάστε εδώ όλα τα άρθρα του Θανάση Καρτερού στην Αυγή.
