οι δικαστές και η ελληνική κοινωνία

25.07.2017, 22:51 | εφσυν

Γιώργος Σταματόπουλος

Το παράκαναν, μάλλον, οι συνδικαλιστές της Θέμιδος. Επιχειρούν να μας πουν -το έγραψαν ήδη- ότι «η ελληνική κοινωνία αντιλαμβάνεται τους τεράστιους κινδύνους που ελλοχεύουν από μια αδηφάγο εκτελεστική εξουσία».

Ευπρόσδεκτο ότι επικαλούνται την κοινωνία, ξεχνάνε, όμως, να υπογραμμίσουν ότι η ελληνική κοινωνία απεχθάνεται τη Δικαιοσύνη όπως εφαρμόζεται· αφ’ ενός γιατί η ίδια η Θέμις έχει αποδεχτεί να διορίζεται η ανώτατη εξουσία της από την εκτελεστική εξουσία και αφ’ ετέρου γιατί πάλι η ίδια μεριμνά να παίρνουν μόνο τα τέκνα της αυξήσεις σε μισθούς και τα αναδρομικά τους -τέλος, ας ξέρουν ότι ουδεμία εκτίμηση τρέφει αυτή η κοινωνία για τους λειτουργούς της Δικαιοσύνης, θεωρεί απλώς ότι εξαντλεί την αυστηρότητά της σε φτωχοδιάβολους και δείχνει όλη της την εύνοια σε επιχειρηματίες και πολιτικούς που εμπλέκονται σε τεράστια οικονομικά σκάνδαλα.

Μια τέτοια Δικαιοσύνη δεν έχει σχέση με την κοινωνική ισότητα και το λαϊκό έρεισμα, είναι μια ανερεισίνωτη, κοινωνικά, δικαιοσύνη· στο βάθος το γνωρίζουν αυτό, ποιούνται, όμως, την νήσσαν και κατοικούν ανερυθριάστως στον απρόσιτο και απόρθητο πύργο που η αυθαιρεσία της εξουσίας τους έχει υψώσει. Οι λίγοι εκπρόσωποί της, που θαρραλέα και έντιμα διασώζουν τον νόμο και σέβονται τον άνθρωπο, δεν μπορούν, δυστυχώς, να αντιστρέψουν το αρνητικό για τη Δικαιοσύνη κλίμα -τι να λέμε, να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας;

Μπορεί να εθίγησαν από «ενοχλητικές» (επιπόλαιες, όντως, ανεύθυνες και συνταγματικά προκλητικές) δηλώσεις ανωτάτων στελεχών της κυβέρνησης, αλλά στην προσπάθειά τους να διασώσουν το κύρος τους υποπίπτουν σε στείρα αντιπαράθεση, που ταυτίζεται απόλυτα με την ανειλικρινή και ιδιοτελή κριτική του κόμματος της μείζονος αντιπολίτευσης· αυτομάτως δηλαδή χάνουν την αξιοπιστία τους άμα και την επιστημοσύνη τους.

Οταν φτάνουν στο σημείο δικαστές και εισαγγελείς να μιλάνε για κυβερνητικούς παράγοντες που χρησιμοποιούν βρόμικους μηχανισμούς του κράτους, εννοώντας «το παρακράτος διαθέσιμων “δημοσιογράφων” – έμμισθων κονδυλοφόρων», ε, τότε έχουν χάσει το παιγνίδι, ή, μάλλον, παίζουν ακριβώς το ίδιο παιγνίδι με τους «αντιπάλους» -μεταθέτουν τις ευθύνες σε παραπληροφόρηση τάχα και προπαγάνδα.

Απογοητευτική η ανακοίνωση της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, απογοητευτικότατη, εμπαθής και μικροπολιτική. Εάν έκαναν σωστά τη δουλειά τους δεν θα είχαν να αναμετρηθούν με καμία άλλη εξουσία· προφανώς κάποια ρωγμή έχει εμφανιστεί στο «σώμα» της, κάποιος ιός, ανέλεγκτος από οιονδήποτε, το κατατρώει.

Δικό της, άρα, το πρόβλημα, οπότε σώφρον θα ήταν να αφήσουν ήσυχη την ελληνική κοινωνία, μάλλον να την αφήσουν να βολοδέρνει ανάμεσα στη φτώχεια και την κατάθλιψη. Να το ξαναπούμε, όμως: Είναι ελάχιστοι όσοι αντλούν την ευψυχία τους από εκείνη τη λαϊκή πηγή που βοηθά να κορεστεί η δίψα για δικαιοσύνη.

Γενική εντύπωση παραμένει ότι η Δικαιοσύνη χρησιμοποιεί άλλη ζυγαριά για τους «ισχυρούς» και ότι οι λειτουργοί της ζουν «έξω» από την κοινωνία, οπότε καλύτερα να απολέσουν την οξυθυμία τους· μάλιστα ο θυμός ξεγυμνώνει όσους είναι κατειλημμένοι απ’ αυτόν. Χθες ο πρόεδρος του ΣτΕ είπε ότι η Δικαιοσύνη είναι το καταφύγιο του αδικούμενου. Η ελληνική κοινωνία το πιστεύει;

 ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Πολιτική παρέμβαση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων