Posted on September 4, 2017 by sifiniera
Γράφει η Βέρα Ι. Φραντζή
Τίποτα πιο σιχαμένο από δήθεν φεμινιστές που θεωρούν πως η υποστήριξη προς τις γυναίκες είναι να τους γλύφουν το εγώ τους με κολακευτικά σχόλια προς την εμφάνισή τους μέχρι να το στρογγυλοποιήσουν και να το κάνουν ένα κύκλο μέσα στο κουτί της ματαιόπονης, διαρκής φιλάρεσκης πρακτικής του ανηκειν στην επιφάνεια, στην ομορφιά, στα μπικουτί και τη μάσκαρα. Αυτή η καταπίεση μεταμφιεσμένη σε γλυκιά συμπαράσταση είναι σκοτεινότερη όλων και σε τραβάει στη ρουφήχτρα της επιμονής στη νεότητα, στο μείζον θέμα της τελειότερης εμφάνισης με τι ως βραβείο; Με τι;
Υποχθόνιοι αντρήδες με κατινίστικα σχόλια περί εμφάνισης γυναικών… δώστε μου να φάω μερικούς και ας πάρω κιλά.
Μεγάλωσα σε σπίτι που υπήρχε απουσία κοσμητικών επιθέτων από την ανατροφή μου. Θα καταλάβαινα πολύ αργότερα πως ο φαινομενικά πρωτόγονος τρόπος διαπαιδαγώγησης, ήταν το μοναδικό μου εχέγγυο προστασίας.
Τα σάλια τους είναι η συμπύκνωση της μόνης ιδεολογίας της εποχής μας: Να είσαι παρά το δέρμα σου, τα μαλλιά σου, το άνω χείλος σου, το μπούστο σου. Τα άλλα τι τα θες;
