Έχετε παρατηρήσει πως οι πιο φανατικοί “ιεροκήρυκες” της λιτότητας, του νεοφιλελευθερισμού και των μνημονίων, είναι συνήθως -μέσω των υπερδανεισμένων ή χρεοκοπημένων επιχειρήσεών τους- επιφανείς λεφτάδες;
Άνθρωποι που, ως επί το πλείστον, κληρονομήσανε την επιχείρηση του μπαμπά και έχουν μια χαρακτηριστική ευκολία στο να σηκώνουν το δάχτυλο στην “πλέμπα” που πρέπει να σταματήσει να ζει πάνω απ’ τις δυνατότητές της.
Ακόμα και πλούσιοι επιχειρηματίες που βρήκαν εν μία νυκτί 50-60-70 εκατομμύρια για να πάρουν μια άδεια στον αλησμόνητο διαγωνισμό, είχαν προηγουμένως ήδη χρεοκοπήσει τα κανάλια και τις εφημερίδες τους. Και όσοι δεν τα είχαν ακόμα χρεοκοπήσει, είχαν φροντίσει με τη “διαμεσολάβηση” των πολιτικών τους υπαλλήλων σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να λάβουν από τις τράπεζες, εκατομμύρια σε θαλασσοδάνεια. Την ίδια στιγμή απέλυαν τεχνικούς και δημοσιογράφους… επειδή απλά περίσσευαν. Στην “ελεύθερη αγορά” όταν δε “βγαίνουν” οι αριθμοί, πάντα περισσεύουν οι άνθρωποι.
Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την οικογένειά του τι άλλο έχει μείνει πια να πούμε; Με τη ΝΔ και τον Κήρυκα Χανίων να χρωστάνε πάνω από 200 εκατομμύρια στον Έλληνα φορολογούμενο, όποια πέτρα και αν σηκώσεις θα τους βρεις αγκαζέ να φλερτάρουν με μεγαλο-επιχειρηματίες ή μια γερμανική εταιρεία. Έχουν καταντήσει την άλλοτε κραταιά συντηρητική παράταξη ένα κόμμα που ανοιχτά και απροκάλυπτα εξυπηρετεί ως υπεργολαβία, τα συμφέροντα ιδιωτικών εταιρειών.
Τα ίδια και στη ναυαρχίδα της χρεοκοπίας της χώρας, το ΠΑΣΟΚ. Την παράταξη των “μαύρων ταμείων”, της διακυβέρνησης Σημίτη και της κάθε πιθανής και απίθανης ρεμούλας.
Απ’ όπου και να το πιάσετε βρωμάει χρεοκοπία… υλική και ηθική!
ΥΓ. Έχει πάντως πολύ πλάκα το γεγονός πως αυτοί που συνήθως ζητάνε ευθύνες από το κράτος σε κάθε καταστροφή, είναι οι ίδιοι που φρόντισαν να το αποδυναμώσουν.
Αυτοί που φωνάζουν για “μικρότερο και ευέλικτο κράτος”, είναι οι ίδιοι που φωνάζουν “δεν υπάρχει κράτος” κάθε φορά που η υποστελέχωση βασικών κρατικών δομών γίνεται εμφανής με τραγικές συνέπειες.
Είναι αυτοί που ζούσαν με την “κουτάλα” του δημοσίου χρήματος, που τους τάιζε με υπερτιμολογήσεις, ΕΣΠΑ, θαλασσοδάνεια, προσλήψεις από την πίσω πόρτα, δουλειές για κολλητούς και κουμπάρους… και τη βιομηχανία των αθωωτικών βουλευμάτων από τη δικαιοσύνη όταν τα πράγματα ζόριζαν.
Είναι οι ίδιοι που δεν μπορούν να κουμαντάρουν ούτε το περίπτερο της γειτονιάς τους χωρίς να το χρεοκοπήσουν.
