σχολιάζοντας την επικαιρότητα, 30η οκτ 2017

iloveithaki.gr | oct 30th 2017

σχόλια ημέρας:

το δάσος θα ήταν ένα πολύ σιωπηλό μέρος αν τα μόνα πουλιά που κελαηδούσαν ήταν εκείνα που κελαηδούσαν καλύτερα. υπάρχουν εκείνοι που ασχολούνται έμπρακτα (εντασσόμενοι -και δρώντας με συνέπεια- σε κάποιον οργανωμένο πολιτικό φορέα από ιδεολογικά κίνητρα) και εκείνοι που ανακάλυψαν εκεί μεθοδολογίες γρήγορης «εξυπηρέτησης» υλικών συμφερόντων. υπάρχουν οι άνθρωποι που μπορούν να πείθουν χωρίς να το επιθυμούν και εκείνοι που αποτυγχάνουν παρότι πασχίζουν πώς και πώς να δημιουργήσουν πολυπληθή ακροατήρια. εκείνοι που παραδέχονται τα τρωτά αυτού που υποστηρίζουν γιατί θεωρούν πως πρέπει να το κάνουν (από χρέος στον αυτοσεβασμό τους) και εκείνοι που δεν τα βλέπουν καν γιατί φοβούνται τέτοιες «συναντήσεις»…  υπάρχουν αυτοί που πολιτικολογούν, είτε με σοβαρά επιχειρήματα, είτε αναπαράγοντας κοινοτυπίες, αλλά και αυτοί που σφετερίζονται την ουσία της σημασίας της πολιτικής ενασχόλησης για να «βελτιώσουν τη θέση τους» / κ μαρούντας

αν δεν υπάρξει βραδινό από πάτρα, άκλαυτη θα παει η γραμμή και ο λυκουδης θα επικαλεστεί “οικονομική αδυναμια” και θα την κάνει. το βραδυνό απο πάτρα εξηπυρετεί όλους του κεφαλονιτο αθηναίους, τους θιακοαθηναίους και όλους τους τουρίστες, οι οποίο δεν προλαβάινουν να ειναι στις 12 στην πάτρα. η δε γραμμή των 5,45 από κυλλήνη μονο για γέλια είναι / παύλος

«η ικανότητα να έχουμε διαφορετικές απόψεις και να αλλάζουμε όταν αλλάζουν τα δεδομένα και οι πληροφορίες αποκτάται στη διάρκεια της παιδικής μας ηλικίας. πρέπει δηλαδή να ξεκινήσουμε από το ξεκίνημα, από την ίδια την εκπαίδευση. η “ευελιξία” στις κρίσεις μας αποκτάται μαζί με τη συνήθεια να συζητάμε, χωρίς μισαλλοδοξία, με όσους βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά και έχουν αλλιώτικα γούστα, ξεχωρίζοντας εντέλει, μέσω κριτικής εξέτασης, την πιο στέρεη γνώμη»  / αλέν μπερτόζ

πολλοί λαοί ή άτομα συμβαίνει να θεωρούν περισσότερο ή λιγότερο συνειδητά ότι “κάθε ξένος είναι εχθρός”… οταν αυτή η ανομολόγητη αλυσίδα αποτελέσει τη μείζονα πρόταση ενός συλλογισμού, τότε, στο τέλος της αλυσίδας βρίσκονται τα στρατόπεδα. αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας σύλληψης του κόσμου οδηγημένης στην έσχατη συνέπειά της. οσο υπάρχει αυτή η αντίληψη, τα αποτελέσματά της θα μας απειλούν. η ιστορία των στρατοπέδων εξόντωσης θα έπρεπε να ερμηνευτεί από όλους σαν ένα δυσοίωνο σημάδι κινδύνου  / πρίμο λέβι

[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1049″]