ρεσιτάλ υποκρισίας

Μετά τη χθεσινή σύσκεψη υπό τον πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου, το τοπίο αναφορικά με τη θέση της κυβέρνησης στο ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ είναι απολύτως σαφές. Η λύση θα αναζητηθεί σε μια σύνθετη ονομασία της γείτονος για όλες τις χρήσεις. «Κάτι, εξάλλου, που είχε προβάλει η Ελλάδα ως θέση και στο Βουκουρέστι», υπογράμμισε μετά τη σύσκεψη ο υπουργός Εξωτερικών.

Από τη σύσκεψη φάνηκε ξεκάθαρα ότι ο Πάνος Καμμένος δεν έχει καμία διάθεση να δημιουργήσει πρόβλημα στην κυβέρνηση και γενικότερα στη χώρα, παρά το γεγονός ότι δεν έχει αποσύρει τις ενστάσεις του ότι η λύση δεν πρέπει να περιλαμβάνει στην ονομασία της ΠΓΔΜ τον όρο «Μακεδονία».

Στην πολιτική πρέπει να ξέρει κανείς να διαβάζει πίσω από τις λέξεις. Mια τέτοια ανάγνωση έδειχνε από την αρχή ότι ο υπουργός Αμυνας δεν συνιστά πρόβλημα για την κυβέρνηση στο συγκεκριμένο ζήτημα, καθώς ευθύς εξαρχής έχει δηλώσει ότι εμπιστεύεται απόλυτα τον Νίκο Κοτζιά και έχει αφήσει να εννοηθεί ότι δεν θα είναι εμπόδιο σε μια λύση που θα είχε ευρεία πολιτική συναίνεση. Με αυτό το δεδομένο θα περίμενε κανείς το ζήτημα να αντιμετωπιστεί από τη Ν.Δ. με υπευθυνότητα και διορατικότητα. Συνέβη το ακριβώς αντίθετο.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και το κόμμα του εκτίμησαν πως η διαφοροποίηση του Καμμένου είναι καλή ευκαιρία για να στριμώξουν την κυβέρνηση και να δημιουργήσουν πρόβλημα. Γι’ αυτό και δεν δίστασαν να επιδιώξουν την πτώση της δηλώνοντας κατηγορηματικά ότι θα καταψήφιζαν μια συμφωνία με την ΠΓΔΜ -ακόμα και αν ήταν απολύτως σύμφωνοι με το περιεχόμενό της- εφόσον ο κυβερνητικός συνασπισμός, στο σύνολό του, δεν τη στήριζε.

Πρόκειται για μία εντελώς κοντόφθαλμη επιλογή, τα κίνητρα της οποίας μάλλον δεν είναι αυτά που φαίνονται. Ο κ. Μητσοτάκης κρύβεται πίσω από τις κυβερνητικές τριβές για να αποσιωπήσει το γεγονός ότι το κόμμα του έχει μεγαλύτερο πρόβλημα από τον κυβερνητικό συνασπισμό, καθώς η ακροδεξιά πτέρυγα της Ν.Δ. και ο αντιπρόεδρός της Αδ. Γεωργιάδης δεν θα ψήφιζαν μια συμφωνία με τη γείτονα που θα περείχε σύνθετη ονομασία με χρήση του όρου «Μακεδονία». Πρόκειται για ρεσιτάλ καθαρής πολιτικής υποκρισίας.