ν μωραΐτης: καμμένος έτοιμος να καεί

Ο Καμμένος τα έχει κάνει… μακεδονική σαλάτα, κι αν δεν αποφασίσει σύντομα κάτι που να ακούγεται «κανονικό» και όχι αστείο, σύντομα θα μείνει με το μουτζούρη στο χέρι αντί για το Μεγαλέξανδρο.

του Νίκου Μωραΐτη

Ό,τι γνώμη κι αν έχει κανείς για τον Πάνο Καμμένο, το μόνο σίγουρο είναι ότι πάντα είχε συγκεκριμένο πρόγραμμα δράσης. Καραμανλικός, αντιμνημονιακός, πολέμιος της διαπλοκής – τα δύο τελευταία είναι που τον έφεραν και σε κοινό μέτωπο με τον ΣΥΡΙΖΑ το 2015.

Και μετά το συμβιβασμό του Ιουλίου του 2015, πάλι στις βασικές αρχές υπήρξε απόλυτα συγκεκριμένος: Κοινό μέτωπο με τον ΣΥΡΙΖΑ ενάντια στη διαφθορά και τη διαπλοκή, μέτρα υπέρ των πιο αδύναμων και, στο μεταξύ, θα μάθουμε και τον Αλέξη να γράφει και με το δεξί…

Όλα αυτά μέχρι που προέκυψε η συμφωνία για το σκοπιανό. Εκεί άρχισε ένα απίστευτο σόου αναξιοπιστίας: «Δεν δίνουμε το όνομα αλλά στηρίζουμε την κυβέρνηση που δίνει το όνομα, ο Τσίπρας είναι ο καλύτερος πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης αλλά θα τον ρίξουμε όταν έρθει η συμφωνία για ψηφοφορία στη βουλή». Τρικυμία εν κρανίω. Διότι οι πολιτικοί ελιγμοί έχουν και ένα όριο, ύστερα από το οποίο καταντούν ανέκδοτο.

Οι καθαρές λύσεις για τους ΑΝΕΛ ήταν δύο:

-140 χώρες αναγνωρίζουν το γειτονικό κράτος ως «Μακεδονία», το «Βόρεια Μακεδονία» συνεπώς είναι μία θετική εξέλιξη εδώ που φτάσαμε, για υπαίτιους αναζητήστε ιστορικά τις κυβερνήσεις από το 1992 και μετά, άρα υπερψηφίζουμε και η κυβέρνηση συνεχίζει το έργο της.

Ή

-Το Μακεδονικό για εμάς είναι κόκκινη γραμμη, δε μας νοιάζει να επιστρέψουν οι κλέφτες, τα λαμόγια, οι υπεύθυνοι για τη χρεοκοπία της χώρας, αρκεί το κρατίδιο να μην έχει στο όνομά του τη λέξη «Μακεδονία», οπότε φεύγουμε από την κυβέρνηση ΤΩΡΑ.

Η στάση «μένουμε μέχρι να έρθει η συμφωνία στη βουλή και τότε ρίχνουμε την κυβέρνηση» είναι μία στάση – τερατούργημα, που δεν πείθει κανέναν. Γι’ αυτό και στο τέλος οι εθνικιστές ψηφοφόροι του θα πάνε σε ΝΔ – Χρυσή Αυγή και οι μετριοπαθείς στο ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Καμμένος τα έχει κάνει… μακεδονική σαλάτα, κι αν δεν αποφασίσει σύντομα κάτι που να ακούγεται «κανονικό» και όχι αστείο, σύντομα θα μείνει με το μουτζούρη στο χέρι αντί για το Μεγαλέξανδρο.