πλούτια του καλοκαιριού

Πήρε να καλοκαιριάζει για τα καλά. Οσο κι αν συννεφιάζει πού και πού κι αν βρέχει, αυτά είναι παροδικά. Αρκεί η πρόσκαιρη αλλαγή του καιρού να μη μας εύρει σε μέρες ανάπαυλας ή τα μπουρίνια να δυσκολέψουν τη ζωή μας. Ο αφέντης ήλιος επικυριαρχεί σε στεριές και θάλασσες. Ο Ιούλιος κι ο Αύγουστος θα είναι πάλι θεϊκοί μήνες. Ο θερινός χρόνος θα κατακτήσει το τεταρτημόριο του ετήσιου κύκλου του χρόνου και της ζωής το οποίο του αντιστοιχεί.

Οσοι από εμάς είναι τυχεροί και ευτυχείς, κι ας μην το αντιλαμβάνονται μερικοί, ζούμε σε τόπους όπου το κουβάρι της ζωής ξετυλίγεται σαν σε παλαιικούς καιρούς με την ίδια σταθερή κίνηση και πορεία.

Ξημερώματα από το ανοιχτό παράθυρο μπαίνει η δροσιά του απέναντι βουνού, που στέλνουν οι αιωνόβιες βελανιδιές. Πάνε αρκετές δεκαετίες που ο καρπός τους έπαψε να χρησιμοποιείται από τους ανθρώπους στην επεξεργασία των δερμάτων. Τη χρήση του αντικατέστησαν τα χημικά προϊόντα. Τώρα σαπίζει στη γης, μέχρι να ’ρθουν οι μέρες όπου θα υπάρξει ξανά ενδιαφέρον, θα γυρίσει ο κύκλος των πραγμάτων. «Ξέρεις τι έσοδο ήταν το βαλάνι, μας άφηνε πιο πολλά κι απ’ το λάδι» λένε οι γηραιότεροι, στο δυτικό μέρος του νησιού.

Την ίδια ώρα, κάθε μέρα, ξυπνάνε τα πουλιά κι αρχίζουν τους κελαηδισμούς. Χωρίς να έχουν παρτιτούρες και να γνωρίζουν νότες, παίζουν εξαιρετικές μελωδίες. Σαν να είναι ενταγμένα στις θερινές εκδηλώσεις των δήμων και των πολιτιστικών συλλόγων. Εκεί, στο θέατρο του δικού τους δάσους, χωρίς χορηγούς, πρόγραμμα και εισιτήρια. Παίζουν για τους εκλεκτούς ακροατές που κείνη την ώρα είναι ξύπνιοι.

Κι αν τύχει και κοντά μας είναι κι η θάλασσα, τότες είμαστε διπλά πλούσιοι. Ο απέραντος ορίζοντάς της μας τραβάει προς το μεσοπέλαγο. Αν και σπάνια αλαργεύουμε από τη στεριά, μόνο για κάποιες εκατοντάδες μέτρα είναι οι απλωτές μας. Ομως, εκεί στην ακρογιαλιά, είτε είναι αμμουδιά είτε έχει λιτρίδια, περιμένουμε τους ατέρμονους κυματισμούς, της θάλασσας και του χρόνου.

Οσο κι αν η εμπορευματοποίηση έχει περιλάβει καθετί, εμείς οι παλιομοδίτες καταφέρνουμε και βρίσκουμε διέξοδο. Κάνουμε μακροβούτι και επιχειρούμε έξοδο από τη συμπίεση και εκμετάλλευση της καθημερινότητας, από την ονομαζόμενη ανάπτυξη και πρόοδο. Καθόμαστε πάνω στο κύμα, αφηνόμαστε στην αιώρηση και πάμε σε άλλο γιαλό, σε άλλο ακρογιάλι· όχι μόνο της φύσης αλλά κυρίως του νου.

Ζούμε και αναζητούμε τα πλούτια μας, τα καλοκαιρινά.

* συγγραφέας, διδάκτορας Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας

Έντυπη έκδοση