σχολιάζοντας την επικαιρότητα, 23η ιούλη 2018

iloveithaki.gr | july 23rd 2018

με λίγα λόγια (1): «πορεύτηκες στα μονοπάτια της ζωής/ με αρχοντιά και περηφάνια/ η καρδιά σου ήταν ένας κήπος ολάνθιστος, μια μοσχοβολιά/ κι η ψυχούλα σου μια αιώνια λιακάδα/ ένα πουλάκι που όταν το όρισε ο θεός/ πέταξε ήρεμα γι’ άλλους ουρανούς»/γ σταματόπουλος

με λίγα λόγια (2): το προσωπικό μπορεί να είναι πολιτικό, το πολιτικό, όμως, σπάνια συμπλέει με το προσωπικό – δεν έχει κανείς το ανάλογο ανάστημα.

σχόλια ημέρας:

με τα λόγια του τίμησε τα χρόνια μας

στον κόσμο τούτο είναι φορές που πάει κανείς και δίχως χάρτη. Ο Μ.Ελευθερίου διέγραψε μια πορεία στον πολιτισμό που υπερβαίνει κατά πολύ την βιολογική του παρουσία, θα είναι μαζί μας για πολλές γενιές. Με τα λόγια του τίμησε τα χρόνια μας. Τον αποχαιρετούμε με συγκίνηση & σεβασμό \ αλέξης τσίπρας

έμεινες μόνος με τους συντρόφους να κοιτάς τα ερείπια

τα σπίτια στοίχιζαν, συγκέντρωναν τις αποταμιεύσεις δύο γενεών, αλλά υπήρχε η μεγάλη κοινωνική απόσβεση, η μεγάλη επιβεβαίωση. Λαμπρά φρεσκοβαμμένα σπίτια στέγαζαν και επικύρωναν. Αυτός ο καταπληκτικός μηχανισμός κοινωνικής επιβεβαίωσης ακολουθήθηκε από τον μηχανισμό του γυαλισμένου κόκκινου ή γκρι σεντάν, τον μηχανισμό των κυβικών και της ιπποδύναμης, τον μηχανισμό της μεθυσμένης σαββατιάτικης κόντρας. Οι πενηντάρηδες μικροαστοί μπορούσαν να απατήσουν τη μαραμένη σύντροφο, να δείξουν αυτά που έχουν ως νοικοκυραίοι, να δειχθούν ως διαρκή και «νεάζοντα» πρότυπα. Κατασκευάστηκε ένας εγωισμός που να τους περιέχει, που να τους χωρά, ένας κατάδικός τους εγωισμός που να τους σουλουπώνει στο φαντασιακό κοστούμι. Σήμερα, στη σαρκοφάγο στην οποία εξελίχθηκε το εγωισμός, στον μισογυνισμό στον οποίο εξελίχθηκε η ωραιοπάθεια, στον μισανθρωπισμό στον οποίο εξελίχθηκε η αίσθηση της εκπτώχευσης. Ναι, σ’ αυτό το υπόστρωμα τρέχεις μόνος σε ένα άτι άγνωστό σου – δεν είσαι επαγγελματίας στην πολιτική, δεν ξέρεις τα κόλπα, δεν θέλεις να μάθεις τα τεχνάσματα. Μόνος με τους συντρόφους, κοιτάς τον ορίζοντα. Ναι, έχεις την πολυτέλεια του πνευματικού και ηθικού ορίζοντα. Και την ακόμα οδυνηρότερη πολυτέλεια μιας συλλογικής μοναξιάς \ σεβαστάκης δ

[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1423″]