δύο διαφορετικοί δρόμοι

Την ερχόμενη εβδομάδα, στη ΔΕΘ, ο Αλέξης Τσίπρας θα παρουσιάσει τον συνολικό οικονομικό σχεδιασμό της κυβέρνησης για τον επόμενο χρόνο. Η βασική του λογική είναι ήδη διακηρυγμένη: προτεραιότητα πρέπει να δοθεί σε μια δίκαιη ανάπτυξη, με στήριξη της εργασίας, και μέτρα ανακούφισης και κοινωνικής προστασίας.

Η Νέα Δημοκρατία ανησυχεί. Εφόσον το σχέδιό τους για κατάρρευση της κυβέρνησης υπό το βάρος των τεσσάρων αξιολογήσεων του τρίτου προγράμματος δεν τους βγήκε, είναι απίθανο να τους βγει κάτι τώρα, που τα προγράμματα τελείωσαν. Η μόνη τους ελπίδα είναι μια σκληρή στάση των θεσμών και η αποτυχία εξόδου στις αγορές. Θα προσπαθήσουν και για τα δύο. Για το πρώτο ήδη φωνάζουν “παροχολογία, παροχολογία, ξαναρίχνετε τη χώρα στα βράχια”, στρέφοντας το κεφάλι τους προς τις Βρυξέλλες. Για το δεύτερο, ήδη ο Κ. Μητσοτάκης από γερμανικού εδάφους έχει πει ότι οι αγορές δεν έχουν κανέναν λόγο να εμπιστευτούν την ανεύθυνη κυβέρνηση των μαδούρων. Ο νοών νοείτω.

Επειδή ούτε αυτά θα τους βγουν μάλλον, τρέχουν ήδη το εφεδρικό σχέδιο. Και θα ξαναποντάρουν στο «Μακεδονικό», εν όψει της ΔΕΘ, όπου φιλοδοξούν να επαναλάβουν, σε μεγαλύτερη κλίμακα, την ακροδεξιά κινητοποίηση της Λέσβου. Αν πιάσει, έπιασε.

Αυτή η στρατηγική είναι εξ αρχής χρεοκοπημένη, γιατί δεν λύνει το πραγματικά σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ν.Δ. Και που είναι οι πραγματικές θέσεις της γύρω από την ανάπτυξη, την εργασία και την κοινωνία. Η κυβέρνηση έχει ανοίξει ήδη έναν δρόμο για την μετά τα Μνημόνια εποχή. Ο δικός τους δρόμος μάς οδηγεί πίσω στα Μνημόνια. Και ο κόσμος το βλέπει πια καθαρά.