iloveithaki.gr/ nov 13th 2018
σχόλια ημέρας:
- η «οποιαδήποτε τακτική» ή μάλλον η μόνη τακτική, είναι να μετατρέψουν τον “χρυσαυγιτισμό” και την ακροδεξιά, σε κυρίαρχη τάση. να δημιουργήσουν ένα ευδιάκριτο αντίπαλο δέος στην “ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς που κατέστρεψε τη χώρα”
- η ακραία φτώχεια, η στοχοποίηση συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων, η επίκληση ενός εθνικού μεγαλείου και η καλλιέργεια του φόβου είναι αυτά που οι ναζί του χίτλερ πάτησαν επάνω για να δημιούργησουν τον μεγαλύτερο εφιάλτη που έχει γνωρίσει ποτέ η ανθρωπότητα
- στη νδ και τις ακρο-κεντρώες συνιστώσες της, ξέρουν πως δεν υπάρχει καλύτερο πλυντήριο για τα καθάρματα και τους απατεώνες, από τον εθνικισμό
- η ελλάδα ζητάει μια δεύτερη ευκαιρία. όχι για άλλη μια χώρα, αλλά για μία άλλη χώρα…
- με κραυγές και ύβρεις δεν γίνεται δουλειά, δεν πάει μπροστά ο διάλογος, δεν ανανεώνεται, δεν εμπλουτίζεται η επικοινωνία.
ειδήσεις ημέρας:
στη θάλασσα όλα κυλούν
ηταν περαστικός. Το πλοίο αγκυροβόλησε για δυο μέρες στον Πειραιά. Θα έφευγε πάλι για κάποιες πολύπλοκες θαλάσσιες διαδρομές του εμπορίου που δεν πολυκατάλαβα πού τελείωναν και πού άρχιζαν. Σημασία είχε ότι ήταν εδώ, ότι τον ξανάβλεπα έπειτα από χρόνια αφού δεν ερχόταν πια τα καλοκαίρια στο νησί. Ηθελα να μάθω με μια ακατανίκητη, ίσως και κάπως αδιάκριτη, περιέργεια για το πώς είναι να έχει κάποιος σήμερα σπίτι του ένα πλοίο και γη του μια θάλασσα. «Ζω με μια ησυχία», μου λέει, «καμιά φορά νομίζω ότι επέζησα μέσα στις θάλασσες επειδή πάσχω από ανίατη απάθεια. Ναι, μη με κοιτάς έτσι. Δες λίγο τον εαυτό σου και όσους γνωρίζεις. Εχετε πόθους, επιθυμίες, φιλοδοξίες που έχουν στραφεί εναντίον σας και σας κομματιάζουν καθημερινά. Ετσι είναι άμα πατάς στη στεριά. Θες έδαφος να επιβιώσεις. Στη θάλασσα όλα κυλούν». Γκρίζα μαλλιά και οι δυο, βαθιές οι ρυτίδες του από τον ήλιο, μεγάλοι οι μαύροι κύκλοι κάτω από τα μάτια μου από τις αϋπνίες. Η ζωή σου με έναν τρόπο σε σημαδεύει. Ποιος είναι πιο γενναίος; Πάντα η ίδια ερώτηση ανάμεσα μας. Από τότε που παίζαμε στην αυλή και η μάνα μάς κατσάδιαζε για τις αταξίες και τους δύο, γιατί θεωρούσε πως αδελφός σημαίνει συνένοχος αυτόματα. «Ποιος είναι πιο γενναίος;» τον ρωτώ. Σκάει στραβό χαμόγελο και με κοιτά στα μάτια. «Δεν ξέρω», λέει. Εγώ ξέρω αλλά δεν λέω. Ποτέ δεν είπα. Ούτε και τότε που για χάρη μου μπήκε μπροστά από εκείνο τον μαύρο σκύλο που μας πήρε στο κατόπι έναν χειμώνα στο νησί μας. «Ηρεμες θάλασσες», λέω μόνο. «Ηρεμοι δρόμοι», λέει / κυριακή μπεϊόγλου
μια σοβαρή αναθεώρηση
«αν θέλουμε να κάνουμε μια σοβαρή αναθεώρηση, ας πάρουμε ψαλίδι και ας κόψουμε τις φλυαρίες και τις ανάρμοστες για ένα Σύνταγμα διατάξεις». μια εντοπισμένη συνταγματική αναθεώρηση, με αντικείμενο τις αποδεδειγμένα προβληματικές διατάξεις του Συντάγματος, θα συνέβαλλε στην ανανέωση νοοτροπίας και στην εμπέδωση κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτών και θεσμών. ένα νέο Σύνταγμα πρέπει να ξορκίζει αναχρονιστικές αντιλήψεις και νέους λαϊκισμούς που καιροφυλακτούν στην κυβερνητική πρόταση. πρέπει να καταργεί σκανδαλώδη προνόμια του πολιτικού συστήματος, ιδέα από καιρό ώριμη στην κοινωνία, πρέπει να αποτυπώνει νέες πολιτειακές ισορροπίες με λελογισμένη αύξηση των αρμοδιοτήτων του ΠτΔ, να διασφαλίζει την πλήρη διάκριση των εξουσιών, να κατοχυρώνει πλήρως τα ατομικά δικαιώματα και να ενισχύει την πολιτική σταθερότητα. μια γενναία αναθεώρηση θα έπρεπε να κατοχυρώνει την ελλάδα ως σύγχρονο κοσμικό ευρωπαϊκό κράτος, του οποίου η οικονομία θα απελευθερωνόταν από τα ασφυκτικά δεσμά του κρατισμού. η ανάπτυξη του εκπαιδευτικού κλάδου προς όφελος της χώρας, με την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων, είναι μια εξαιρετικής σημασίας ρύθμιση. τέλος, θα έπρεπε να περιλαμβάνει την προστασία της βιοποικιλότητας και των ζώων πέραν της υφιστάμενης διάταξης για το περιβάλλον και ειδικά ενόψει της κλιματικής αλλαγής / ν μηλαπίδης
δημιουργική κι όχι απορριπτική κριτική
ένα κείμενο είναι, υποτίθεται, το απόσταγμα όσων ταλανίζουν τον συγγραφέα του, είναι μια μακρά και επώδυνη διαδικασία να ελεγχθούν οι σκέψεις, να φιλτραριστούν, να ανασκευαστούν πιθανώς, να δοκιμαστούν μέσα του αλλά, μετά τη δημοσίευση, και στην κοινή θέα. μετά από όλα αυτά να γίνει η κριτική. κάθε κριτική οφείλει να είναι δημιουργική ακόμη κι όταν είναι απορριπτική, να έχει δηλαδή δοκιμαστεί και η ίδια όπως το ίδιο το κείμενο, που κρίνεται. διαφορετικά, καλύτερα να πάνε για βρούβες οι τέτοιου αναστήματος κριτικοί – το ίδιο βεβαίως ισχύει και για τους συγγραφείς. η ανθρώπινη συμπεριφορά ριζώνει σ’ ένα βαθύ βαθύ και ηθικά ουδέτερο στρώμα, εκεί όπου βιολογία και ψυχολογία δεν έχουν ακόμη ξεκαθαρίσει, όπου το φως της συνείδησης μόλις και αυγάζει μέσα από τις αβύσσους του υποσυνειδήτου». Πρέπει να ξεφύγει κανείς από το ζώο και να αρχίσει να μιλάει ανθρωπινά και όχι κραυγάζοντας – αυτό οφείλει να είναι το ζητούμενο σε κοινωνίες όπως η δική μας / γ σταματόπουλος
[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1538″]
