iloveithaki.gr \ nov 16th 2018
σχόλια ημέρας:
- «ο αρχιεπίσκοπος και πρόεδρος της ιεράς συνόδου αδειάζει τους απλούς παπάδες στην αυλή του μεγάρου μαξίμου»/μήτσο…
- «οι αφρικανοί ουρούν σε βαγόνια του αθηναϊκού μετρό, δείχνοντάς μας τον πολιτισμό τους» & «ο έντι ράμα σνιφάρει κόκα δειχνοντάς μας τον δρόμο»/fakenews
- η εκκλησία είναι υποχρεωμένη να συνδιαλέγεται με αυτόν που κάθε φορά ο ελληνικός λαός εκλέγει και τον οδηγεί στο μέγαρο μαξίμου. αυτό θα είναι σήμερα, αύριο, μεθαύριο
ειδήσεις ημέρας:
«τα παιδιά μας μας έδειξαν το δρόμο. εμείς δεν το κάναμε»
η συντονιστική, καλείται τη νύχτα της παρασκευής να απαντήσει στο τελεσίγραφο του στρατού που έχει περικυκλώσει το πολυτεχνείο: είτε εσείς βγαίνετε όλοι «ειρηνικά» είτε εμείς μπαίνουμε και καταλαμβάνουμε το πολυτεχνείο. το «ειρηνικά» σε εισαγωγικά. γιατί υπήρχαν νεκροί, ήδη δρούσαν γύρω ελεύθεροι σκοπευτές, ήδη υπήρχε αστυνομία και στρατός παντού τριγύρω. και τα παιδιά της συντονιστικής παίρνουν τη μεγάλη απόφαση. όχι δεν βγαίνουμε. ενώ την ίδια στιγμή βάζουν στο σταθμό να παίζει τον εθνικό ύμνο. ο εθνικός ύμνος ακούγεται με πρωτοβουλία των παιδιών τη στιγμή που το τανκ του εθνικού στρατού εισβάλλει στο πολυτεχνείο. Ιδού η κορύφωση που συμπυκνώνει, όχι μόνο την αντίσταση στη δικτατορία, αλλά και όλες τις μεγάλες στιγμές αντίστασης του ελληνικού λαού στη διάρκεια της σύγχρονης ιστορίας του. γιατί χωρίς τη στήριξη του ελληνικού λαού, σχεδόν σύσσωμου, κατά τη διάρκεια της κατάληψης του πολυτεχνείου και αμέσως μετά, χωρίς την έμμεση αυτοκριτική που αυτή υποδήλωνε -«τα παιδιά μας μας έδειξαν το δρόμο. αυτά ύψωσαν το ανάστημα τους ενάντια στη δικτατορία. εμείς δεν το κάναμε»- το πολυτεχνείο δεν θα είχε αποκτήσει τη σημασία του. ζωντανή μέχρι σήμερα 45 χρόνια μετά
«όποιος έχει στοιχεία να τα πάει στον εισαγγελέα»
σε μια μακρινή χώρα, ήταν δύο φίλοι που ζούσαν 40 χρόνια στο ίδιο σπίτι. εφευγε ο ένας και το υπενοικίαζε στον άλλον. Τρία-τέσσερα χρόνια, μάλιστα, συγκατοίκησαν. Την πρώτη φορά, για λίγο, μαζί με κάτι κομμουνιστές και τη δεύτερη με ακροδεξιούς φασίστες. Μια μέρα ο σπιτονοικοκύρης τους έδιωξε. Είχαν αφήσει απλήρωτα νοίκια περίπου μισό δισ. και εκτός αυτού, είχαν “καταφέρει” να χρεοκοπήσουν, ως διαχειριστές, ολόκληρη την πολυκατοικία. Όπως αποδείχθηκε στο δικαστήριο, είχαν “φάει” όλα τα κοινόχρηστα με φίλους τους επιχειρηματίες στο χρηματιστήριο, υπερχρεώνοντας τους υπόλοιπους ενοίκους. Όταν μαζεύτηκαν όλοι οι ιδιοκτήτες να διαμαρτυρηθούν, τους έκαναν τουλούμι στο ξύλο οι μπράβοι. Μετά κόπων και βασάνων, τελικά τους έδιωξαν από την πολυκατοικία, αλλά οι δύο φίλοι, δεν το έβαλαν κάτω. Πήραν εκπομπές στην τηλεόραση, αγόρασαν εφημερίδες και “έμπαιναν” κάθε μέρα στα σπίτια των ενοίκων σηκώνοντας το ρυτιδιασμένο τους δάχτυλο. “Μαζί τα φάγαμε” τους έλεγαν… Κάπως έτσι, φτάσαμε, χθες, ο Κώστας Σημίτης, με αφορμή το άνοιγμα για έλεγχο των λογαριασμών του (αλλά και συγγενών του) να λέει, με κάθε επισημότητα πως «η Ιστορία δεν γράφεται από τους περιστασιακούς ένοικους της εκτελεστικής εξουσίας». Να περιγράφει, δηλαδή, σε μια φράση, πως αυτός και το σινάφι του αντιλαμβάνονται την εξουσία, τη χώρα, την κοινωνία, τη δικαιοσύνη και κυρίως τους εαυτούς τους. Ο Κώστας Σημίτης, «πολεμόχαρη φυλή μου» (που θα λέγε και η εκδιωγμένη Μαλβίνα), ο άνθρωπος που είχε κάνει εκσυγχρονιστικό σύνθημα το «όποιος έχει στοιχεία να τα πάει στον εισαγγελέα» ενοχλείται τώρα που ο εισαγγελέας έχει στοιχεία και θέλει να τα ελέγξε
οικονομική ελίτ και πελατειακό σύστημα
«συμφωνούμε όλοι ότι αυτή η κοινωνία, αυτήν τη στιγμή και μετά την εμπειρία της κρίσης, φωνάζει ότι το πολιτικό σύστημα συγκροτήθηκε σε μία ελίτ σε διασύνδεση με οικονομικά συμφέροντα, με πελατειακό σύστημα άρα, κάπου πρέπει να σπάσει αυτό;» αναρωτήθηκε η Σία Αναγνωστοπούλου κάνοντας αναφορά στις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τη βουλευτική ασυλία και τον περιορισμό της βουλευτικής θητείας ώστε «να μην έχουμε αυτήν την επαγγελματοποίηση της βουλευτικής ζωής που δημιουργεί από την άλλη μεριά και αναγκαστικά πελατειακές σχέσεις». Σε σχέση με την αναθεώρηση του άρθρου 16 Αναγνωστοπούλου υπογράμμισε ότι «εδώ συμπυκνώνεται η σύγκρουση Αριστεράς, προοδευτικών δυνάμεων με τον νεοφιλελευθερισμό και τις νεοσυντηρητικές δυνάμεις» και σημείωσε ότι «το άρθρο 16 είναι η περιφρούρηση του άρρηκτου δεσμού ισότητας και ελευθερίας» παρατηρώντας ότι «εάν για τις νεοφιλελεύθερες δυνάμεις η ελευθερία είναι ένα πράγμα και σχετίζεται με τον ιδιωτικό τομέα, για τον προοδευτικό κόσμο ελευθερία και ισότητα είναι ένα πράγμα» / κ ταχτσίδης
[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1541″]
