ο ιός της… «μαψυλακίας»

Την ώρα που τη χώρα και τον ελληνικό λαό, απασχολούν κρίσιμα ζητήματα για την επόμενη μέρα, η αντιπολίτευση, και ένα σύστημα επιχειρηματικών και μιντιακών συμφερόντων που την περιβάλλουν, έχει καταληφθεί από υστερία.

O Κυριάκος Μητσοτάκης προχωρά σε τρομακτικά επικίνδυνους και ανεύθυνους ισχυρισμούς, όπως τα περί «καταλανοποίησης» της Μακεδονίας και επιχειρεί να εργαλοποιήσει κάθε πιθανή και απίθανη εξέλιξη, ακόμη και θέματα που απαιτούν την πρέπουσα σοβαρότητα, όπως αυτά της δημόσιας Υγείας. Έφτασε στο σημείο να κάνει αντιπολίτευση και με την έξαρση του ιού της γρίπης, που σαρώνει όλη την Ευρώπη.

Στο ίδιο μήκος κύματος και η ατυχής επίσκεψη του Μάνφρεντ Βέμπερ, του μοναδικού ευρωπαίου σύμμαχου του Μητσοτάκη, ο οποίος ισχυρίστηκε χονδροειδώς ότι αν αλλάξει η κυβέρνηση στην Ελλάδα θα μπορούσε να γίνει μια μείωση των στόχων στα πρωτογενή πλεονάσματα. Η ευρωπαϊκή ηγεσία και το Βερολίνο τον «άδειασαν» λίγες ώρες αργότερα με εμφατικό τρόπο, ενώ και ο επικεφαλής των Ευρωπαίων Σοσιαλδημοκρατών τον κάλεσε να σταματήσει να φαντασιώνεται «οικονομικά πραξικοπήματα» στην Ελλάδα και να αναλογιστεί τις επιτυχίες της σημερινής ελληνικής κυβέρνησης σε σχέση με τις αρνητικές επιδόσεις των κυβερνήσεων της ΝΔ.

Η κουτοπόνηρη – και κυνικά προκλητική – τοποθέτηση θύμισε τις μέρες του ’12 και του ‘15, όταν Ευρωπαίοι ηγέτες έκαναν ανάλογες δηλώσεις και ένα μιντιακό κατεστημένο επιχειρούσε να νουθετήσει τους ψηφοφόρους. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά, ενώ οι δημοσιογράφοι που τότε πρωταγωνιστούσαν στον προπαγανδιστικό μηχανισμό ή «έπαιρναν τις ειδήσεις στο μαξιλάρι», συνωστίζονται σήμερα για μια θέση στα ψηφοδέλτια της ΝΔ. Η υστερία είναι τόση που άλλοι απειλούν με τάνκς τη δημόσια ραδιοτηλεόραση και άλλοιμοιράζουν «λουκέτα» για «αντίπαλα» ΜΜΕ αν καταλάβει την εξουσία η ΝΔ!

Σε επίπεδο πολιτικό, τα επιχειρήματα από την πλευρά της αντιπολίτευσης έχουν δώσει τη θέση τους σε κραυγές και  εμφυλιοπολεμική ρητορική και σε επίπεδο μιντιακό οι ειδήσεις έχουν δώσει τη θέση τους σε fake news. Aυτή που εξοβελίζεται είναι η ίδια η πολιτική και εν τέλει η ίδια η λογική, και τη θέση τους παίρνουν ο παροξυσμός, η ακραία και χυδαία πόλωση. «Θερίζει» ο ιος της… «μαψυλακίας».