η αυτοθυσία

Η περίπτωση της Μυρσίνης Λοΐζου αποτελεί ατράνταχτη επιβεβαίωση του «ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς». Εύγλωττη απόδειξη το ότι την κανιβαλίζουν ασύστολα οι εκπρόσωποι του διεφθαρμένου και σάπιου συστήματος, τα παπαγαλάκια τους στην τιβί και τα έμμισθα τρολ του διαδικτύου. Κακώς απεπέμφθη από την ευρωλίστα. Θα το μετανιώσουν πικρά στην Κουμουνδούρου, όταν θα είναι πολύ αργά για δάκρυα. Τι κακό έκανε το κορίτσι, δηλαδή;

Θέλησε, απλώς, να νιώσει στο πετσί της –και ουχί Πετσίτης, άπα Παππά– τα παθοβολήματα του λαού για να μπορέσει να σταθεί αποτελεσματικότερα στο πλευρό του. Δεν γίνεται να βοηθήσεις τους αναξιοπαθούντες, εάν δεν συμπάσχεις μαζί τους. Με αξιοζήλευτη πολιτική διορατικότητα προέβλεψε νωρίς την έλευση των μνημονίων και τις δραστικές περικοπές στα εισοδήματα της μεσαίας και των φτωχότερων τάξεων. Παρέλειψε, λοιπόν, εξεπιτούτου να δηλώσει το 2007 τον θάνατο της μητρός της στο οικείο ασφαλιστικό ταμείο, το οποίο, ανίδεο ον, συνέχισε να της καταβάλλει το γλίσχρο μηνιάτικο.

Ιδιοφυές σχέδιο. Η τεθλιμμένη κόρη επισκεπτόταν αδιαλείπτως το άτιμο ΑΤΜ για να εισπράξει το σκάρτο οχτακοσάρι που δεν έφτανε ούτε για ζήτω. Ανάμεσα στα πενηντάευρα, ωστόσο, ξετρύπωναν απ’ τη σχισμή του μηχανήματος σμήνη ιπτάμενες Ερινύες που την κυνηγούσαν ανηλεώς και ακατάπαυστα ίσαμε τα κράσπεδα της Στυγός. Καθότι αριστερή αναντάν μπαμπαντάν, τη στοίχειωναν νυχθημερόν οι ενοχές ότι ενδεχομένως συμβάλλει και η ίδια, ακροθιγώς έστω, στην προδιαγεγραμμένη κατάρρευση του ασφαλιστικού συστήματος. Παρηγοριόταν κάπως από την επίγνωση του ιερού της σκοπού.

Καστελόριζο 2010. Ο ΓΑΠ επικυρώνει το μνημόνιο και τα μπικικίνια στο βιβλιάριο μειώνονται κατά σεβαστό ποσοστό. Στο σούπερ μάρκετ η Μυρσίνη αναστενάζει. Αγανακτεί, φρυάζει, σιχτιρίζει. Ως θηλυκός Ιησούς βιώνει τα πάθη των ταλαίπωρων συνταξιούχων στα μέλη των οποίων η τρόικα, Αννας, Καϊάφας και Πιλάτος τρία σ’ ένα, περνάει τα εφτά καρφιά. Η βασανιστική εμπειρία την ενεργοποιεί ευεργετικά. Αποκτά το αλάνθαστο λαϊκό κριτήριο και προετοιμάζεται ψυχικά και πνευματικά για τις καίριες συγκρούσεις του μέλλοντος. Σαν έτοιμη από καιρό και με ατσάλινη θέληση, η φλογερή επαναστάτρια έχει συνειδητοποιήσει πως για τα δεινά της ανθρωπότητος ευθύνονται η νεοφιλελεύθερη νομενκλατούρα και η Ακροδεξιά, την αχίλλειο πτέρνα των οποίων στοχεύει με φαρμακερά βέλη.

Η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται το μεγαλείο της γυναικός και την εντάσσει αυθωρεί στο ευρωψηφοδέλτιο. Τέτοια κελεπούρια ανήκουν δικαιωματικά στους διεθνείς στίβους. Ο βίος και η πολιτεία της Μυρσίνης συνιστούν τυπικό παράδειγμα ηρωισμού. Υπέμεινε τα πάνδεινα επί συναπτά έτη για να ζήσει το δράμα των συνταξιούχων, ριψοκινδυνεύοντας την πάνδημη διαπόμπευση, αν μαθευόταν το ένοχο μυστικό που της εξασφάλισε μολαταύτα τη μαρτυρική πορεία προς τον Γολγοθά. Ακριβώς τα ίδια κάνουν οι ήρωες: αφοσιώνονται στο κοινό καλό, αδιαφορώντας αν βλάπτουν τον εαυτό τους. Το Μαξίμου δεν κατάλαβε την αυτοθυσία της και τη θυσίασε στον βωμό της ανθρωποφαγίας των ΜΜΕ, πλήττοντας τη δική του ηθική υπεροχή.