iloveithaki.gr / apr 4th 2019
επισημάνσεις / σχόλια:
- «”ετσι πολύ ατένισα…” το ερωτικό πρωθυπουργικό χαμόγελο, που με γέμισε δύναμη και με εφοδίασε με ορμή και δίψα για τις μέρες που θα έρθουν» / κ σταμούλη
- ο μέγιστος των τίτλων που αποδόθηκε στον οκταβιανό ήταν εκείνος του δημάρχου. ο δήμαρχος ήταν «ιερό και απαραβίαστο» πρόσωπο, ανώτερος από κάθε άλλο κρατικό λειτουργό
- η πρόωρη αποπληρωμή έστω και μέρους του δανείου του δντ συνιστά ένα ισχυρό συμβολικό μήνυμα καθώς σηματοδοτεί και την οριστική πλέον απεμπλοκή και έξοδο του ταμείου όχι μόνον από την ελλάδα αλλά και από την ευρώπη.
επιλογή πραγματικών ειδήσεων:
στους νέους ο συριζα προηγείται καθαρά
oι νέοι θέλουν συριζα, γιατί συμφωνούν με τις απόψεις του τσίπρα. θέλουν μια Ελλάδα που θα έχει ξεκαθαρίσει τις σχέσεις κράτους – εκκλησίας, με προστατευμένο και ενισχυμένο τον κατώτατο μισθό, με συλλογικές συμβάσεις εργασίας, με αναθεωρημένο Σύνταγμα και με απόλυτο σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και τη διαφορετικότητα. Γιατί είναι σύγχρονοι άνθρωποι, που θέλουν να ζήσουν σε μια σύγχρονη κοινωνία, με λιγότερα ταμπού και περισσότερη ελευθερία. Το ερώτημα είναι, όμως, ξεκάθαρο: ποια ελλάδα θέλουμε; Αυτή που θυμούνται οι παλαιότεροι ή αυτή που οραματίζονται οι νεότεροι; Εσύ αποφασίζεις…
η αίσθηση του χάους εξαπλώνεται στο ηνωμένο βασίλειο
στο εγκλωβισμένο βρετανικό Κοινοβούλιο, οι πολωμένοι βουλευτές αντιπροσωπεύουν μια διαιρεμένη χώρα. Οι υπέρ της εξόδου φωνάζουν για προδοσία και θρηνούν ότι το σχέδιο δεν επαρκεί για να πάρει πίσω τον έλεγχο των συνόρων, των νόμων και των χρημάτων. Οι υπέρ της παραμονής επισημαίνουν ότι το «Brexit Μόνο κατ’ Ονομα» της Μέι είναι πολύ υποδεέστερο από το σημερινό καθεστώς συμμετοχής του Ηνωμένου Βασιλείου (στην Ε.Ε.), το οποίο δίνει στη χώρα τόσο μια θέση στο τραπέζι όσο και σημαντικές δυνατότητες εξαίρεσης, κυρίως από το ενιαίο νόμισμα και τη χωρίς σύνορα ταξιδιωτική ζώνη Σένγκεν. Φυσικά όλοι σκέπτονται με τρόμο τις μέρες που θα έλθουν ύστερα από ένα Brexit χωρίς συμφωνία. Η αίσθηση του χάους εξαπλώνεται στο Ηνωμένο Βασίλειο, παραπέμποντας σε άλλες, πολύ πιο δύσκολες εποχές.
οι δήμαρχοι πρέπει να είναι πρόσωπα «ιερά και απαραβίαστα»
η τ.α. έχει ανάγκη από ανθρώπους που θα συνομιλήσουν σαν ίσοι προς ίσους με την Κεντρική Διοίκηση, θα διεκδικήσουν και θα πάρουν τις ουσιαστικές αρμοδιότητες και τους ανάλογους πόρους. Η Τ.Α. έχει ανάγκη από ανθρώπους που δεν αρκούνται στον μίζερο και φαύλο κύκλο της (κακής συνήθως) διαχείρισης. Ανθρώπους που με τις πρωτοβουλίες τους θα γίνουν σημεία αναφοράς, πρόσωπα «ιερά και απαραβίαστα», θα γίνουν δηλαδή ΔΗΜΑΡΧΟΙ. Μόνο τότε υπάρχει ελπίδα να δούμε τις πόλεις μας να αποκτούν ανθρώπινο πρόσωπο, μόνο τότε υπάρχει ελπίδα να γίνουμε και εμείς πολίτες…
τριάντα χαμένα χρόνια
πέρασε ένας χρόνος φτηνής δημαγωγίας, υστερίας και σε αρκετές περιπτώσεις-ειδικά στη Βόρεια Ελλάδα- χυδαιότητας και λαϊκισμού. Όμως η Συμφωνία των Πρεσπών αρχίζει ήδη να αποδίδει καρπούς και να λειτουργεί προς όφελος και των δύο χωρών, όρος απαραίτητος για τη βιωσιμότητα οποιασδήποτε συμφωνίας. Όπως πιστοποίησε η επίσκεψη του Έλληνα Πρωθυπουργού, η ελληνική πλευρά δεν προσβλέπει σε εθιμοτυπικές επισκέψεις αλλά έχει κάνει μια επιλογή στρατηγικού χαρακτήρα. Η Συμφωνία των Πρεσπών προχωράει σε κάθε επίπεδο όπως είναι τα βιβλία, οι αλυτρωτισμοί, η οικονομία κ.α. Η συμφωνία έχει δύο πολύ βασικούς άξονες για την Ελλάδα και αυτό είναι η διπλωματική και γεωπολιτική ενίσχυση της διεθνούς θέσης της χώρας που είναι πασιφανής αλλά και η προάσπιση εθνικών και οικονομικών συμφερόντων που είναι η πλέον ρεαλιστική συζήτηση. Αν κάτι συνδυάζει όλα αυτά τα στοιχεία, είναι η επίσκεψη Τσίπρα στα Σκόπια, στις 2 Απριλίου, ημέρα που παραπέμπει στη Σύνοδο του Βουκουρεστίου το 2008 και την αποτυχία επίλυσης του ζητήματος με τους όρους που επιτεύχθηκαν το 2018. Η επίσκεψη λοιπόν ενός Πρωθυπουργού μαζί με ένα τσάρτερ εκατοντάδων Ελλήνων Επιχειρηματιών δείχνει αποφασιστικότητα και υπεροχή. Και καθώς η Συμφωνία πλέον “τρέχει”, είναι ορατό όσο ποτέ πόσες σημαντικές εξελίξεις ξεκλείδωσε. Εξελίξεις που έπρεπε να έχουν γίνει πριν από 30 χρόνια και στερούσαν δυνατότητες και προοπτικές για τη χώρα. Μικροκομματικά παιχνίδια, γραφικές λούμπεν υστερίες και ακροδεξιοί παροξυσμοί δεν έχουν θέση σε μια υπόθεση, από την οποία η χώρα έχει πολύ συγκεκριμένα στρατηγικά συμφέροντα και τα διεκδικεί. Έχοντας, μάλιστα, ήδη αργήσει πολύ…
γεννήθηκα εις τα 1770, απρίλη 3 (σ.σ. σαν χθες, πά’ να πει)
ο κολοκοτρώνης ρήτορας δεινός, ομιλούσε παραβολικώς, αμέσως εύρισκε παροιμίαν μυθολογικήν. Σχολίασε ως εξής τη δολοφονία του Καποδίστρια. «Ξεσηκώθηκαν τα γαϊδούρια και χάλασαν το σαμαρά, νομίζοντας ότι θα απαλλαγούν απ’ τα φορτία. Οι καλφάδες του, όμως, δεν ήξεραν τα μυστικά της τέχνης. Τα κακοφτιαγμένα σαμάρια τους χτυπούσαν και πλήγωναν τα δύστυχα ζωντανά, που κατάλαβαν ότι με την ανοησία τους έπεσαν απ’ το κακό στο χειρότερο». Εις δε τα ιδιαίτερά του ήτον πανούργος, όποιον ήθελε ευκόλως τον απατούσε, αλλά δεν είχε εις ενέργειαν την απάτην, την απέφευγε διά να είναι εμπιστευτός εις όλους. Η πλεονεξία του ήτον τίποτε, καθώς και η φιλαργυρία του / δ νανούρης
[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1676″]
