Όχι, δεν πρόκειται για αυτογκόλ. Ο Κ. Μητσοτάκης στοχεύει πραγματικά στην ολοκληρωτική απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και στο ξήλωμα του κοινωνικού κράτους. Το πιστεύει.
Γι’ αυτό μας περιγράφει σε κάθε του δημόσια εμφάνιση πόσο όμορφη θα είναι η ζωή μας χωρίς ωράριο και χωρίς αργίες. Γι’ αυτό θέλει να καταργήσει το ασφαλιστικό σύστημα και να το αντικαταστήσει με την «κουλτούρα αποταμίευσης», εξηγώντας μάλιστα στους νέους εργαζόμενους ότι έτσι θα πάρουν κάτι παραπάνω στο χέρι.
Γι’ αυτό μας θέτει πάντα προ του διλήμματος «φτώχεια και κοινωνικά επιδόματα ή ανάπτυξη με καλές δουλειές», λες και μια οικονομία που αναπτύσσεται δεν μπορεί να στηρίζει τους πιο αδύναμους, τους νέους, τους επισφαλώς εργαζόμενους.
Δεν είναι σαφές αν ο Κ. Μητσοτάκης ήθελε να αποκρύψει το πραγματικό του πρόγραμμα. Γεγονός είναι ότι το έχει ήδη παρουσιάσει. Και το έχει παρουσιάσει μέσα από συνεχόμενες γκάφες, για τις οποίες συζητάει ολόκληρη η κοινωνία: ασφαλιστικό Πινοσέτ, επιχειρησιακές συμβάσεις, ξεπερασμένο οκτάωρο, αχρείαστο δώρο Χριστουγέννων, επιδόματα που ωθούν στην τεμπελιά, επταήμερο εργασίας. Κάθε φορά που εμφανίζεται δημόσια ο Κ. Μητσοτάκης, γίνεται όλο και καλύτερο.
Δεν πρόκειται για καινούργιες ιδέες. Ο θατσερισμός έχει επεξεργαστεί αυτά τα σχέδια από τη δεκαετία του 1980 και η Ευρώπη των νεοφιλελεύθερων συναινέσεων προσπάθησε να τα προωθήσει στα κράτη – μέλη τη δεκαετία του 1990 και του 2000. Σήμερα ο Κ. Μητσοτάκης έρχεται να τα πλασάρει ως φρέσκιες ιδέες σε μια κοινωνία ματωμένη από οκτώμισι χρόνια κρίσης.
Τώρα όμως ο κόσμος ξέρει…
