του Νίκου Μωραΐτη
Είμαι σίγουρος. Υπάρχουν κάποιες σοβαρές εταιρείες δημοσκοπήσεων που θα ήθελαν πολύ να πετύχουν το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών της Κυριακής. Υπάρχουν άνθρωποι που ζήτησαν συγγνώμη για τις αστοχίες του 2015, που ενδιαφέρονται για το επάγγελμά τους και θέλουν να πέσουν μέσα. Θέλουν, αλλά δεν μπορούν.
Οι δημοσκοπήσεις στην Ελλάδα πάνε χέρι χέρι με τα δελτία ειδήσεων και τις ενημερωτικές εκπομπές των διαπλεκόμενων καναλιών. Για το συλλογικό ασυνείδητο, δημοσκόπηση είναι να βλέπεις τον Πρετεντέρη με τον Θεοδωρικάκο της GPO να κάνουν προπαγάνδα από την «Ανατροπή».Δημοσκόπηση είναι να βλέπεις αγχωμένους μπλε και πράσινους μεγαλοδημοσιογράφους να διαβάζουν τα νούμερα και να προσπαθούν να σε πείσουν να μην ψηφίσεις ΣΥΡΙΖΑ. Δημοσκόπηση είναι ο «καταλληλότερος» Κώστας Σημίτης, που ένας λαός ποτέ δεν αγάπησε αλλά κανάλια και δημοσκόποι είχαν προαποφασίσει -σε καιρούς που είχαν αξιοπιστία- ότι αυτός πρέπει να εκλεγεί.
Η καταβαράθρωση της αξιοπιστίας των καναλιών τράβηξε μαζί της στον πάτο και τις δημοσκοπήσεις. Η κορύφωση: Το δημοψήφισμα. Ύστερα από εκείνη την τραγική δημοσκοπική εμπειρία, ποιος να απαντήσει και ποιος να πιστέψει; Ένα 17% των πολιτών απαντά στις πολιτικές δημοσκοπήσεις. Οι υπόλοιποι κλείνουν το τηλέφωνο. Κάποιοι βρίζοντας.
Έτσι ήρθε η δημοσκοπική «ισοπαλία» του Σεπτεμβρίου του 2015, έτσι ήρθε το exit poll που έδειχνε τον ΣΥΡΙΖΑ 1,5% μπροστά, σε μία αναμέτρηση που έληξε με προβάδισμα κατά 7,4% στην κάλπη…
Δημοσκόπηση πια, για τον κόσμο, δεν σημαίνει «τι θα ψηφίσετε την Κυριακή;» αλλά «ό,τι και να πείτε, εμείς θα βγάλουμε το αποτέλεσμα που θέλουμε». Με αυτά τα δεδομένα, μην ψάχνετε για κλείσιμο ή άνοιγμα της ψαλίδας, μην ψάχνετε για τάσεις ή αριθμούς. Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, οι δημοσκοπήσεις δεν μπορούν να δείξουν το αποτέλεσμα των εκλογών.
Το μόνο που μπορούν να κάνουν, είναι – ως συστημικά μέσα – να δώσουν χαρά στους αντισυστημικούς ψηφοφόρους που τους απαντούν, ενσυνείδητα, άλλο κόμμα από αυτό που θα ψηφίσουν. Γιατί; «Γιατί εγώ κοροϊδεύω τώρα αυτόν που με κορόιδευε».
