iloveithaki.gr / jun 2rd 2019
επισημάνσεις / σχόλια:
- αναδιοργανώσου τώρα είναι ο κατάλληλος χρόνος, τώρα έχεις την δύναμη και την γνώση φίλε αλέξη / δδ μανιάς
- ο ίδιος αυτός λαός μπορεί την ίδια περίοδο να κάνει τη μεγαλύτερη αντίσταση στην ευρώπη και λίγο μετά να προσκυνά, έστω και σκιερά, τη χούντα
- «δεν πρέπει να ξεχνάμε -είπε ο πρωθυπουργός την επομένη των εκλογών- ποιοι είμαστε, ποιους εκπροσωπούμε, για ποιους παλεύουμε». παραπέμποντας ευθέως στον κοινωνικό (και ταξικό μπορείς να τον πεις) χαρακτήρα των στόχων του. των και εκλογικών του στόχων, σχετικά με την ενόψει αναμέτρηση
- μπογδάνοι, μπάμπηδες, μαρκόπουλοι έρχονται να ενισχύσουν την εσωκομματική ακροδεξιά της νδ. οι μαστοράκηδες χειροκροτούν θερμά. καμία έκπληξη, μόνο θλίψη.
- μια επόμενη μάχη μας περιμένει. συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια κι ας μην βιαστούν πολλοί και διάφοροι να θεωρήσουν την αριστερά εκ των προτέρων «τελειωμένη
- κυριάκος πρωθυπουργός, ντόρα λύνει και δένει, ο ανιψιός δήμαρχος και δικοί του δήμαρχοι και νομάρχες. κι όμως ο κυριάκος ξεπέρασε τον κωνσταντίνο μητσοτάκη
- είναι ξεκάθαρο ότι η μεγάλη μάχη είναι αυτή της κάλπης των εθνικών εκλογών, όπου το δίλλημα θα είναι καθαρό και ο λαός μας θα αποφασίσει ποιος θα είναι ο πρωθυπουργός και με ποιο πρόγραμμα θα προχωρήσει η χώρα την επόμενη 4ετία. αν θα συνεχιστεί η προοδευτική διακυβέρνηση ή αν η χώρα θα γυρίσει πίσω στις μνημονιακές πολιτικές
επιλογή πραγματικών ειδήσεων:
η αναδιανομή του πλούτου από την νδ
η μιράντα ξαφά, που για λίγο καιρό την είχανε βάλει στο αθόρυβο, άρχισε να εξαπολύει κατάρες κατά της αναδιανομής του πλούτου. Εν πρώτοις, αν παίρναμε σοβαρά την αναδιανομή υπέρ των φτωχών, η Ρώμη θα είχε μείνει στην Ιστορία ως ένα άγνωστο χωριό με τσομπαναραίους και ξύλινα άροτρα. Τρίτον, η αναδιανομή πλούτου υπέρ των φτωχών, οδηγεί τους πλούσιους στη μιζέρια. Και τρίτον, αν σας αρέσουν οι φτωχοί, να τους πάρετε σπίτια σας. Διότι τώρα, με την υπερφορολόγηση, της στερούμε αυτή τη δυνατότητα. Τελικά συμφώνησαν ότι πρέπει να γίνουν και τα δύο. Όταν με το καλό φύγουν από τη μέση οι συριζομαδούροι.
όμως εμείς είμαστε έτοιμοι
μια μάχη χάθηκε, μια επόμενη μάχη μας περιμένει. συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια κι ας μην βιαστούν πολλοί και διάφοροι να θεωρήσουν την αριστερά εκ των προτέρων «τελειωμένη». άλλωστε δεν είναι λίγες οι φορές που η αριστερά εξέπληξε δυσάρεστα τους εχθρούς της. Όπως και να έχει, τα γεγονότα είναι μπροστά μας, ο κόσμος της Αριστεράς είναι εδώ και ο στίχος του Μανόλη Αναγνωστάκη παραμένει εσαεί επίκαιρος: «Όμως εμείς, αν θέλετε, είμαστε έτοιμοι ακόμα». Είναι ο τελευταίος στίχος από το ποίημά του «Επίγνωση». Γιατί έτσι συνήθισε να δίνει τις μάχες της η Αριστερά: με πλήρη επίγνωση του για ποιον, για τι και για πού δίνει αυτές τις μάχες. Ανυποχώρητα, με πείσμα, με γενναιότητα, προς όφελος των πολλών και στο πλευρό πάντοτε των αδύναμων. Αυτό έπραξε μέχρι τώρα, αυτό θα συνεχίσει να πράττει από τώρα και ύστερα. Άλλος δρόμος για την Αριστερά δεν υπάρχει. Δεν είναι μεγάλα λόγια, είναι απλώς η αλήθεια της Αριστεράς. Κι αυτή η αλήθεια θα φανεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Η ιστορία δεν είναι μονάχα πίσω μας. Κυρίως η Ιστορία βρίσκεται μπροστά μας.
η παγωμένη ηθική και ξεπαγιασμένες συνειδήσεις
η χώρα και ιδιοκτήτες έχει και παγιωμένη εξουσία και παγωμένη ηθική και ξεπαγιασμένες συνειδήσεις. Τι κι αν έμειναν στη σκιά για λίγο μόνο; Επιτέλους, ο ουρανός έγινε πιο γαλανός, κάποιοι είπαν πως θα φέρουν τη ΜεΡΑ σε όσους είμαστε βαθιά νυχτωμένοι, άλλοι πως, με τη βοήθεια του Ιησού (με τον οποίο έχουν προσωπική αλληλογραφία), θα αναστήσουν και το πιο βαθύ γαλάζιο… Γενικά ζήσαμε μια στρουμφοκατάσταση. Οχι πως είχαμε διαφύγει ποτέ από αυτή. Οταν εμείς «ήμασταν αλλού», αυτή ήταν πάντα εκεί. Στη σκιά, περιμένοντας μια τόση δα ευκαιρία να ξεμυτίσει και αμέσως μετά να ξεπροβάλει ολάνθιστη και πλουμιστή και ποτέ πια να μην μας αφήσει… μόνους; Ησυχους; Θα δείξει. ‘Η μάλλον, θα μας δείξει. Είναι ένα ζήτημα αυτό με τις σκιές. Ειδικά στη χώρα του μεσημεριάτικου ήλιου (τον ανατέλλοντα τον διεκδικούν άλλοι): εδώ και τις αναζητάς και τις φοβάσαι. Θα ξεχάσω εγώ εκείνον τον άμοιρο τον Αβδηρίτη που είδε κι έπαθε να βγάλει άκρη, επειδή ξαπόστασε ολίγον τι στου όνου τη σκιά; Μέγα ζήτημα έγινε τότε, μέχρι και τη Βουλή των τετρακοσίων έφτασε! Απόφαση να βγάλουν δεν μπορούσαν. Ενεκα που νοικιασμένο τον είχε τον όνο ένας έμπορος απ’ τ’ Αβδηρα και καταμεσήμερο θέλησε να κάτσει από κοντά να ξαποστάσει. Μα ο αγωγιάτης ζήτησε επιπλέον αμοιβή για του γαϊδάρου τη σκιά. Μοιράστηκε ο λαός στα δύο: στους «Σκιερούς» και στους «Ονικούς». Οι πρώτοι λέγαν πως η σκιά είναι αυθύπαρκτη και αυτοτελής, οι δεύτεροι πως όνος και σκιά πάνε παρέα. Και δωσ’ του κακό και χαλασμός… Πριν δώσει το δικαστήριο απόφαση, άγνωστοι σκότωσαν τον γάιδαρο και έτσι «μη υπάρχοντος του πειστηρίου», η υπόθεση «ετέθη στο αρχείο». Γι’ αυτό σου λέω: τον νου σου! Οσο υπάρχουν γάιδαροι, θα υπάρχουν κι οι σκιές τους. Αλίμονο αν κουραστείς και από κάτω τους συρθείς. Το βάρος τους για πάντα θα Σαμαρωθείς. Ακόμη και «μη υπάρχοντος του πειστηρίου» / νόρα ράλλη
[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1740″]
