Στρατής Αγγελής
«Η δουλειά που αμείβεται με 2,13 δολάρια την ώρα δεν είναι δουλειά, είναι μισθωμένη υπηρεσία» είπε η Οκάσιο-Κορτέζ στους πελάτες, στους υπαλλήλους και στους δημοσιογράφους που παρακολούθησαν το «χάπενινγκ», εξηγώντας ότι με αυτή την αμοιβή είναι σαν να νοικιάζει ο εργοδότης ένα μηχάνημα. Επιπλέον, αν αυτό το «μηχάνημα» τυχαίνει να είναι γυναίκα, είναι περισσότερη ευάλωτη σε λεκτικές προσβολές και αγγίγματα από τους πελάτες, ειδικά όσο πλησιάζει η ημέρα που θα πρέπει να πληρώσει το νοίκι, πρόσθεσε η βουλευτής, που όσο να είναι κάτι ξέρει για το θέμα αφού από τα δεκάξι της δούλευε σερβιτόρα.
Το κατώτατο ωρομίσθιο σε ομοσπονδιακό επίπεδο είναι σήμερα 7,25 δολάρια. Εξαιρούνται όμως -βάσει της νομοθεσίας- τα εστιατόρια, τα πλυντήρια αυτοκινήτων και η περιποίηση νυχιών, γιατί θεωρείται ότι σε αυτά τα καταστήματα… πέφτουν πολλά φιλοδωρήματα. Έτσι, οι εργοδότες μπορούν να παρακρατούν νόμιμα μέχρι 5,12 δολάρια από την κανονική αμοιβή, να την περνούν στα βιβλία τους με τη μορφή “tip credit” και να την αποδίδουν μόνο αν δεν… πέσουν τα αντίστοιχα φιλοδωρήματα.
Σε κάθε περίπτωση, η Αλεξάντρια Οκάσιο – Κορτέζ δεν είναι η μόνη που διεκδικεί την αύξηση του κατώτατου ωρομίσθιου στις ΗΠΑ.
Η προοδευτική πτέρυγα των Δημοκρατικών στο Κογκρέσο, που αριθμεί περίπου 100 βουλευτές και γερουσιαστές, κατέθεσε προχθές στη Βουλή σχέδιο νόμου για τον υπερδιπλασιασμό του κατώτατου ωρομίσθιου στα 15 δολάρια και την καθιέρωσή του σε ομοσπονδιακό επίπεδο μέχρι το 2024. Το νομοσχέδιο προβλέπει ότι η αύξηση θα γίνει σταδιακά, σε τρεις φάσεις, αρχής γενομένης από εφέτος, στα 8,55 δολάρια, καθώς και την κατάργηση των εξαιρέσεων που επιτρέπουν σε ορισμένους εργοδότες να δίνουν μικρότερες αμοιβές στους εργαζόμενους επειδή παίρνουν… πλούσια πουρμπουάρ.
Η πρώτη ψηφοφορία επί του νομοσχεδίου προγραμματίζεται στις αρχές Ιουλίου, πριν από τις θερινές διακοπές, ακριβώς δέκα χρόνια από την προηγούμενη αύξηση στο ομοσπονδιακό κατώτατο ωρομίσθιο.
Οι εργοδότες -με πρώτους και καλύτερους τους εστιάτορες- προειδοποιούν πως έρχεται η… συντέλεια: δεν θα μπορούν να τα βγάλουν πέρα, θα αναγκαστούν να απολύσουν κόσμο κ.λπ. Στις τάξεις των Δημοκρατικών δεν συμφωνούν όλοι με την κίνηση της προοδευτικής πτέρυγας, καλύπτονται όμως πίσω από τους Ρεπουμπλικανούς ελπίζοντας πως ο νόμος θα καταψηφιστεί στη Γερουσία όπου το κόμμα του Τραμπ διατηρεί την πλειοψηφία. Με άλλα λόγια, πολιτικοί -και πιθανοί διεκδικητές του Λευκού Οίκου- όπως ο Τζο Μπάιντεν και η Νάνσι Πελόζι, αφήνουν την Αλεξάντρια Οράσιο – Κορτέζ, την Πραμίλα Τζαγιαπάλ και τον Μπέρνι Σάντερς να σηκώσουν το βάρος της αντιπαράθεσης με τους εργοδότες, για να εμφανιστούν στη συνέχεια στις κάλπες ως υποστηρικτές των εργαζόμενων.
