twiter, 22/10/2023
Documento and Socratis Famellos follow
Είναι φανερό εδώ και χρόνια ότι ο #Putin είναι μεγάλος μπελάς για την αμερικανική (γεω)πολιτική, εξ ου και η συστηματική δαιμονοποίηση από τα ΜΜΕ των #USA και της πρόθυμης Δύσης. Η δαιμονοποίηση γίνεται συχνά με απίστευτες κουταμάρες, απεριόριστη άγνοια δεδομένων και παραγωγή τόνων ψευδών ειδήσεων αφιερωμένων προσωπικά στον ίδιο, ο οποίος προφανώς και δεν είναι συνηθισμένη περίπτωση ηγέτη, γι’ αυτό άλλωστε ασχολούνται συστηματικά μαζί του πολιτικοί, ΜΜΕ, αναλυτικά κέντρα, μυστικές υπηρεσίες, εντεταλμένοι δυτικοί πράκτορες και τα πρότζεκτ αποδόμησής του, διαψεύδοντας εντέλει από μόνοι τους και με το εμμονικό ενδιαφέρον τους, πολλούς από τους ισχυρισμούς τους, γιατί δεν κοιμάσαι και ξυπνάς ως παρανοϊκός και κολλημένος για κάποιον ασήμαντο δικτατορίσκο, αλλά για κάποιον ικανό και ταλαντούχο, που σε απειλεί, σε ανταγωνίζεται κι εντέλει τον φοβάσαι πολύ. Ο Πούτιν είναι ίσως ο πρώτος πρόεδρος πολύ μεγάλης χώρας, που έριξε το γάντι στις #ΗΠΑ, λέγοντας δημόσια και στεντόρεια ότι η εποχή της κυριαρχίας τους τελειώνει κι ας το πάρουν χαμπάρι, εργάζεται συστηματικά με πολλούς άλλους “ανεπιθύμητους” και “αφορισμένους” από τη Δύση μας για μια νέα διεθνή τάξη πραγμάτων με πιο ισότιμες και ισορροπημένες σχέσεις μεταξύ των κρατών, χωρίς εκβιασμούς και απειλές αμερικανικού τύπου, χωρίς εμπλοκή στα εσωτερικά τους, που είναι ο κανόνας της “διδακτικής” δυτικής διπλωματίας. “Ποιοι νομίζετε ότι είστε” είναι το κλασικό πλέον ερώτημα, που απευθύνει στη Δύση ο #Πούτιν, μιλώντας εξ ονόματος Νότου και Ανατολής και δεν δίστασε να σηκώσει το γάντι όταν το έριξαν οι “ηγέτες μας”, δημιουργώντας τη μέγιστη απειλή ασφαλείας και ανάσχεσης της #Russia με τη μορφή της #Ukraine (είχε προηγηθεί η #Chechnya στην χαραυγή της εποχής Πούτιν, όπου και δοκιμάστηκε το σχήμα “στέλνω όπλα για να σκοτώνουν Ρώσους”, έναν πόλεμο, που ο Ρώσος πρόεδρος κατάφερε τότε να τελειώσει με συνδυασμό τακτικών και με τις μικρότερες δυνατές συνέπειες για τη χώρα του). Η Δύση μας πολύ θα ήθελε να δει ένα τέλος για τον Πούτιν, όπως εκείνο του #Saddam, του #Gaddafi ή του #Milosevich, τους οποίους φρόντισαν να βγάλουν από τη μέση οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, όμως ο τύπος αποδεικνύεται πολύ σκληρό καρύδι για να πεθάνει έτσι απλά και άδοξα. Μεγάλο πρόβλημα για τη Δύση το γεγονός ότι η δημοτικότητα του Πούτιν εντός και εκτός Ρωσίας με τα χρόνια δεν φθίνει, αλλά το αντίθετο, συντρίβει την όποια αποδοχή και το όποιο κύρος μάλλον οποιουδήποτε δυτικού ηγέτη, γι’ αυτό άλλωστε και η πρώτη επιλογή της Δύσης μας ήταν να εξαφανίσει από τον (βατό) ορίζοντα της δυτικής κοινής γνώμης τα ρωσικά ΜΜΕ, ώστε να μειωθεί το πολύ πειστικό μήνυμα, που εκπέμπει ο ίδιος ο Πούτιν, το ισχυρότερο όπλο του #Kremlin, ενώ δεύτερη (και ακόμη πιο αποτυχημένη) επιλογή ήταν η δαιμονοποίηση συλλήβδην του ρωσικού λαού, που σε ευρεία πλειοψηφία στηρίζει τις επιλογές του. Θα μπορούσε κανείς για ώρες να συζητά για την εσωτερική πολιτική του Πούτιν, την φανερή ή όχι ιδεολογία, τη θρησκευτική ή όχι πίστη, τον χαρακτήρα ή τις ακραίες επιλογές του, όπως ο πόλεμος στην #Ukraine, αλλά γι’ αυτό θα χρειάζονταν μερικά ράφια βιβλιοθηκών, που έχουν ήδη γραφτεί για τον τύπο και απεριόριστος χρόνος για ανταλλαγή επιχειρημάτων, όμως αυτό δεν είναι το θέμα της ανάρτησης αυτής. Εμάς πρωτίστως μας αφορά η εξωτερική του πολιτική, που μεταξύ άλλων επανέφερε τη Ρωσία στο κεντρικό διεθνές προσκήνιο, αφού την ανέσυρε από το χείλος του γκρεμού, που την είχε οδηγήσει ο (προφανώς λατρεμένος από τη Δύση) #Yeltsin. Το εξαιρετικά ενδιαφέρον είναι πού θα καταλήξει το μπραντεφέρ με το βαθύ κράτος κυρίως των #ΗΠΑ (γιατί στις άλλες χώρες είναι πολύ “λίγοι” για να μετρήσουν και θα τρέξουν να στοιχηθούν αναλόγως). Μακάρι αυτός ο σχεδόν κηρυγμένος πλέον παγκόσμιος πόλεμος, να μην μας καταπιεί όλους, όπως θερίζει ήδη πολλές εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους. Θα ήταν όλα καλύτερα αν έστω τον Δεκέμβρη του 2021 (θα τη θυμηθούμε ξανά και ξανά αυτή την ημερομηνία) είχε βρεθεί ένας αξιοπρεπής συμβιβασμός, όπως πρότεινε ο Πούτιν, και είχαν προληφθεί όλα τα σημερινά…
