δδμανιάς: το ψωμί, το παντεσπάνι και το θιάκι

iloveithaki.gr, 16/9/2025

πάμε για εκλογές.
όχι γιατί το θέλει ο λαός.
γιατί βολεύει τον πρωθυπουργό.

ο μητσοτάκης ξέρει.
αν χάσει το τρένο τώρα,
δεν θα το ξαναδεί ούτε με τα κιάλια.

βουλή κομματιασμένη.
ο καθένας το μαγαζάκι του.
ο τσίπρας φτιάχνει νέο αφήγημα.
ο σαμαράς ψάχνει κουστούμι.
ο καρυστιανού ετοιμάζεται.

στο θιάκι όμως το σενάριο γράφεται αλλιώς.
οι μισοί περιμένουν ξαναμοίρασμα.
οι άλλοι μισοί γελάνε με τα χθεσινά δάκρυα.
οι ψευτοεπιδοτήσεις έγιναν σαν κουπόνια για σουβλάκι.
“πάρε κι εσύ, για να θυμάσαι ποιον θα ψηφίσεις.”
και μόλις ακούστηκε ότι οι έλεγχοι πάνε περίπατο,
τα μεγάλα κεφάλια ξαναβγήκαν στην πλατεία.
χειροκροτούν, όχι από χαρά.
από ανακούφιση.

οι τράπεζες;
πάντα εκεί.
τους πληρώνουμε νοίκι για τα σπίτια μας.
έχουν την κυβέρνηση στην τσέπη.
μας έχουν φακελωμένους κανονικά.
και τώρα έχουν και τους φτωχούς στις ουρές.
παίρνουν, ξαναπαίρνουν,
και στο τέλος τους χειροκροτάμε γιατί μας “ρυθμίζουν”.
ρυθμίζουν ποιοι θα ζήσουν, ποιοι θα χρεωθούν,
ποιοι θα μείνουν άστεγοι με το παντεσπάνι στο χέρι.

η νεολαία;
καχύποπτη.
δεν τρώει παντεσπάνι.
δεν πιστεύει σε ιδεολογίες.
σπουδές για το ράφι.
δουλειές με μέσον που δεν υπάρχει.
και μένει να γίνει δεξιά χωρίς να γουστάρει τον δεξιό.

η κεντροαριστερά;
σκιάχτρο.
ο ανδρουλάκης μοιράζει κολεγιές.
οι πασόκοι ονειρεύονται να σηκωθεί ο ανδρέας.
ο κουτσούμπας φωνάζει “δώστε μας δύναμη”.
για να βροντοφωνάζει με αποζημίωση στη τσέπη.

κι ο πρωθυπουργός;
παίζει Μαρία Αντουανέτα.
οι φτωχοί δεν έχουν ψωμί;
ας πάνε ηρώδειο.

συμπέρασμα
“η δημοκρατία πεθαίνει πάντα από χορτασμένους κοιλιακούς και πεινασμένα στομάχια.”

Μια νύχτα θα ‘ρθει από μακριά βρε αμάν αμάν
Αέρασ πεχλιβάνησ
Να μην μπορείσ να κοιμηθείσ βρε αμάν αμάν
Μόλισ τον ανασάνεισ
Θα ‘χει θυμάρι στα μαλλιά βρε αμάν αμάν
Κράνα για σκουλαρίκια
Και μεσ στο στόμα θα γυρνά βρε αμάν αμάν
Ρητορικά χαλίκια

Θα κατεβεί σαν άρχοντασ βρε αμάν αμάν
Θα κατεβεί σαν λύκοσ
Να πάρει χρώμα και ζωή βρε αμάν αμάν
Τησ μοναξιάσ ο κήποσ
Τα μελισσάκια θα γυρνούν βρε αμάν αμάν
Γύρω απ’ τισ πολυθρόνεσ
Και το νερό το κρύσταλλο βρε αμάν αμάν
Θα ρέει απ’ τισ οθόνεσ

Αέρα να ‘σαι τιμωρόσ βρε αμάν αμάν
Να ‘σαι και παιχνιδιάρησ
Κι αν βαρεθεί η ψυχούλα μου βρε αμάν αμάν
Να ‘ρθεισ να μου την πάρεισ
Για να κοιτάει από ψηλά βρε αμάν αμάν
Του κόσμου τη ραστώνη
Να ξεχαστεί σαν των βουνών βρε αμάν αμάν
Το περσινό το χιόνι