
iloveithaki.gr, 29/1/2026
assets παντού. και πόλεμος.
τα assets λοιπόν μπήκανε για τα καλά στη ζωή μας.
δεν ξέρω γιατί τώρα τελευταία ακούμε τόσο συχνά αυτή τη λέξη.
ποιος τη σπρώχνει;
και γιατί;
μεγάλη κουβέντα τα περιουσιακά στοιχεία.
του ανθρώπου.
της εταιρείας.
του κράτους.
κι αν γλιτώνεις και φόρους νόμιμα, ακόμα καλύτερα.
αλλά εδώ δεν μιλάμε για ένα σπίτι ή ένα χωράφι.
μιλάμε για στρατιωτικά assets.
και για οικονομικά assets πολέμου.
μιλάμε για ρωσικά κεφάλαια δεσμευμένα στο βέλγιο.
40 δισεκατομμύρια ευρώ.
λεφτά από το ρωσικό αέριο.
με το οποίο ζεσταινόταν η ευρώπη χρόνια ολόκληρα.
και τώρα τους ενοχλεί που οι ρώσοι πάνε να πάρουν την ουκρανία.
εδώ γελάει και το περδαλό κατσίκι.
ο πόλεμος δεν γίνεται με συναισθήματα.
γίνεται με υποδομές.
ρεύμα.
νερό.
ζέστη.
κι όταν παγώσει ο κόσμος,
τρώει και τους ηγέτες του.
πάμε τώρα στα στρατιωτικά assets.
γιατί εκεί είναι όλο το ζουμί.
οι τούρκοι έχουν μεγάλο στόλο στη μεσόγειο.
αλλά στόλος χωρίς αεροπορία πρώτης γραμμής
είναι μισός στρατός.
δεν έχουν f-35.
κι αυτό δεν είναι λεπτομέρεια.
είναι χάσμα.
απέναντί τους έχουν ένα κράτος
που δεν στηρίζεται μόνο σε πλοία και αεροπλάνα.
στηρίζεται στα άυλα στρατιωτικά assets:
– δόγμα
– στρατηγική
– συμμαχίες
– αποτρεπτική ισχύ
– αξιοπιστία
εκεί κρίνονται όλα.
όχι στα νούμερα.
στην απόφαση και στο timing.
αν κουνηθεί λάθος πιόνι,
ο χάρτης αλλάζει.
κι εδώ είναι που κολλάει το μυαλό μου.
όχι ποιος έχει περισσότερα assets.
αλλά ποιος πληρώνει το λογαριασμό.
γιατί όσο εμείς έχουμε το μυαλό μας στον πόλεμο,
αναπτύσσονται πολεμικές δυνατότητες
σε βάρος των λαών.
δεν ωφελείται ο αμερικανικός λαός.
ούτε οι τούρκοι μαγκούφηδες.
ούτε οι ευρωπαίοι.
ούτε η ανθρωπότητα.
κερδίζουν οι πολεμικές βιομηχανίες.
και ούτε καν οι εργάτες τους.
κι αναρωτιέμαι:
τι διάολο.
δεν μπορούν να μας αφήσουν ήσυχους
να ζήσουμε όσο πάει
με ειρήνη και αγάπη;
να βράσω τα assets τους.
επιμύθιο
οι λαοί δεν είναι assets.
δεν μπαίνουν σε ισολογισμούς.
ούτε σε στρατηγικούς χάρτες.
όταν μια κοινωνία μιλάει μόνο για assets,
έχει χάσει τον άνθρωπο απ’ το κάδρο.
στο μικρό το θιάκι το ξέρουμε καλά.
όταν σπάνε οι υποδομές,
κόβεται το θιάκι στα δύο
όταν κόβεται το ρεύμα,
όταν παγώνει το σπίτι,
παγώνει πρώτα ο άνθρωπος.
όχι οι στρατηγοί.
όχι οι βιομήχανοι.
όχι οι χάρτες.
κι αν είναι να πληρώνουμε πάντα εμείς τον πόλεμο,
να βράσω τα assets τους.
Καρδιά μου ποιοσ τη πόρτα σου χτυπά
Χτυπάει και εσύ δε βγαίνεισ
Ηρθ’ η χαρά κοντά σου μια βραδιά
Και εσύ δε κατεβαίνεισ
Τι να την κάνω τη χαρά
Χαράσ τον που την έχει
Να τη σηκώσω στα βουνά
Στο κρύο δεν αντέχει
Στο σπιτικό μου είναι στενά
Και μέσα μου όλο βρέχει
Την στόλισα στεφάνι στα μαλλιά
Και πάω να τραγουδήσω
Μα ο στεναγμόσ μου πνίγει τη μιλιά
Και όλο γυρίζω πίσω
Τι να την κάνω τη χαρά
Χαράσ τον που την έχει
Να τη σηκώσω στα βουνά
Στο κρύο δεν αντέχει
Στο σπιτικό μου είναι στενά
Και μέσα μου όλο βρέχει
