iloveithaki.gr, 9/4/2026
δεν είναι αριθμοί.
είναι άνθρωποι.
όταν έχουμε 300 νεκρούς σε μία μέρα,
κάτι έχει ήδη χαθεί.
όχι μόνο ζωές.
και το μέτρο.
ο Benjamin Netanyahu χτυπάει.
λέει: ασφάλεια.
ο κόσμος βλέπει εικόνες.
και λέει: πόνος.
κάπου ανάμεσα
χάνεται η αλήθεια.
γιατί ναι,
το ισραήλ έχει δικαίωμα να ζει.
αλλά και ο λίβανος έχει.
και οι άμαχοι δεν είναι «παράπλευρες απώλειες».
είναι το κέντρο της τραγωδίας.
η Hezbollah δεν είναι εύκολος αντίπαλος.
είναι ρίζα μέσα στην κοινωνία.
όσο τη χτυπάς,
αν δεν ξεριζώσεις την αιτία,
τη δυναμώνεις.
γίνεται αφήγημα.
γίνεται αντίσταση.
γίνεται λόγος να συνεχίσει.
και εδώ αρχίζει το επικίνδυνο:
η βία φέρνει ησυχία για λίγο.
και φωτιά για μετά.
οι λαοί δεν ξεχνούν.
μαζεύουν.
θυμό.
μνήμη.
λόγους.
στις ηπα,
ο Donald Trump και κάθε ηγέτης
μπορεί να στηρίξει.
αλλά δεν μπορεί να σβήσει
αυτό που γεννιέται στο έδαφος.
γιατί οι συμμαχίες είναι πολιτική.
ο θάνατος είναι πραγματικότητα.
και κάπου εδώ
μπαίνει το ερώτημα που πονάει:
αν δεν μπορείς να νικήσεις,
γιατί χτυπάς έτσι;
αν ξέρεις ότι θα γεννήσεις κι άλλους εχθρούς,
τι ακριβώς κερδίζεις;
επιμύθιο
δεν μπορείς να σκοτώνεις ανθρώπους
για να σωθείς πολιτικά.
μπορεί να κερδίσεις χρόνο.
αλλά χάνεις κάτι πιο βαθύ:
το δικαίωμα να λες
ότι πολεμάς για ζωή.
άννα μην κλαις για τον μπι-μπι γίνονται όλα…
