όταν ο τρομαγμένος άνθρωπος παραδίδει τη δύναμή του σε εκείνον που τον τρομάζει
θα μπορούσε να είναι διαφορετικά. δεν μπορούμε να προβλέψουμε τα πάντα, μπορούμε όμως να αποφασίζουμε περισσότερα για τη ζωή μας. κι όμως, παραδίδουμε το μέλλον μας σε ανθρώπους που ζητούν εξουσία καλλιεργώντας τον φόβο.
ο άνθρωπος φοβάται μήπως χάσει τη δουλειά, το σπίτι, την ασφάλειά του. φοβάται τον πόλεμο, τη μοναξιά, έναν κόσμο που αλλάζει χωρίς να τον ρωτά. αυτός ο φόβος είναι ανθρώπινος.
η πολιτική εκμετάλλευσή του είναι επιλογή.
εκεί βρίσκει χώρο η ακροδεξιά. παίρνει μια πραγματική αγωνία και της κατασκευάζει έναν βολικό ένοχο. ο ξένος, ο πρόσφυγας, ο διαφορετικός, ο αδύναμος. κάποιος που μπορείς να κυνηγήσεις, για να μη σηκώσεις το βλέμμα σε εκείνον που αποφασίζει για τη ζωή σου.
σου υπόσχεται πως θα ξαναγίνεις δυνατός, αρκεί κάποιος άλλος να χάσει τα δικαιώματά του. πως θα αποκτήσεις αξιοπρέπεια, αν ταπεινωθεί ο διπλανός. πως θα είσαι ασφαλής, αν σωπάσουν όσοι διαφωνούν.
σου δίνει έναν άνθρωπο να περιφρονείς, για να ξεχνάς ποιος σε περιφρονεί.
κι ύστερα εμφανίζεται ο σωτήρας. απαιτεί υπακοή, συγχέει την πατρίδα με το πρόσωπό του, βαφτίζει προδοσία την κριτική. θέλει πολίτες φοβισμένους και θυμωμένους, έτοιμους να χειροκροτήσουν τη βία όταν στρέφεται εναντίον κάποιου άλλου.
ο φασισμός τρέφεται από αυτή την παραχώρηση. από τη στιγμή που δεχόμαστε πως ορισμένοι άνθρωποι αξίζουν λιγότερη ελευθερία, λιγότερη δικαιοσύνη, λιγότερη ζωή.
ο ναζισμός έδειξε πού μπορεί να φτάσει η οργανωμένη απανθρωπιά: στον διωγμό και στην εξόντωση ανθρώπων επειδή θεωρήθηκαν κατώτεροι ή ανεπιθύμητοι. γι’ αυτό οι λέξεις χρειάζονται ακρίβεια. δεν είναι κάθε συντηρητικός φασίστας. όποιος όμως κανονικοποιεί τον ρατσισμό, την πολιτική βία και την κατάργηση δικαιωμάτων ανοίγει επικίνδυνους δρόμους.
κι ο φοβισμένος άνθρωπος έχει ευθύνη. η αγωνία του εξηγεί γιατί αναζητά προστασία· δεν δικαιολογεί να ζητά την καταδίωξη του άλλου. η φτώχεια δεν σε υποχρεώνει να γίνεις ρατσιστής. η ανασφάλεια δεν σου δίνει δικαίωμα να χειροκροτείς τον βασανισμό.
δεν χρειάζεται να περιμένουμε να εμφανιστούν ξανά οι ίδιες στολές. αρκεί να συνηθίσουμε τον εξευτελισμό, να γελάμε με τη σκληρότητα, να θεωρούμε την αλληλεγγύη αδυναμία και τον ανεξέλεγκτο ηγέτη λύση.
κάθε άνθρωπος είναι μια μοναδική ζωή. έχει φόβους, επιθυμίες, ανθρώπους που αγαπά, πράγματα που δεν πρόλαβε. κανένας πολεμοκάπηλος δεν δικαιούται να τον μετατρέπει σε αναλώσιμο σώμα και κανένας επίδοξος σωτήρας σε πειθήνιο οπαδό.
τον φόβο μας χρειάζεται να τον αντιμετωπίσουμε μαζί. γιατί αν τον παραδώσουμε σε εκείνους που τον κάνουν μίσος, θα τους έχουμε δώσει και το όπλο και την άδεια να το στρέψουν εναντίον μας.
— δδμανιάς
να υπάρχεις με αξιοπρέπεια, να ορίζεις τη ζωή σου, να μη σου κόβουν το ανάστημα. δδμανιάς
Discover more from iloveithaki.gr
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
