γιατί οδός βουλγαροκτόνου;

Κατά τη συζήτηση στη Βουλή για την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, θεωρήθηκε ύποπτη η συγκρότηση κοινής επιτροπής Ελλάδας – Βόρειας Μακεδονίας για την αφαίρεση από σχολικά βιβλία στις δύο χώρες αναφορών που παραπέμπουν σε εχθρότητα και μίσος μεταξύ των δύο λαών. Παρόμοια επιτροπή είχε συγκροτηθεί ήδη από τη δεκαετία 1980, στο πλαίσιο της UNESCO, για το σύνολο των Βαλκανίων.

Με πρωθυπουργό τον Ανδρέα Παπανδρέου, η Ελλάδα ακολουθούσε φιλειρηνική βαλκανική πολιτική, προτείνοντας τη μετατροπή της περιοχής σε αποπυρηνικοποιημένη ζώνη, που, αν συνέβαινε, θα γκρέμιζε το τείχος του Ψυχρού Πολέμου στα βόρεια σύνορά μας.

Φίλος μου από τη Βουλγαρία μού επισήμανε γιατί μία από τις κύριες οδούς στην Αθήνα να ονομάζεται Βασιλείου Βουλγαροκτόνου. «Τόσο υπερήφανοι είστε οι Ελληνες», μου είπε, «για τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου που τύφλωνε τους Βούλγαρους αιχμαλώτους πολέμου και τους έστελνε πίσω στο βασίλειό τους, με οδηγό έναν μονόφθαλμο;». Απάντησα στον φίλο μου ότι δεν είναι μόνο «προνόμιο» της Αθήνας να έχει οδό Βασιλείου Βουλγαροκτόνου, αφού τουλάχιστον είκοσι περιοχές της χώρας μας έχουν οδούς με αυτό το όνομα. Οσο για την Αθήνα, υπενθυμίζω ότι η οδός Βασιλείου Βουλγαροκτόνου (σύνθετη ονομασία!) είναι στην περιοχή της Νεάπολης, με αφετηρία την οδό Δοξαπατρή και κατάληξη τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας.

Ερωτώ, λοιπόν, αν στο πλαίσιο οικοδόμησης σχέσεων ειρηνικής συνεργασίας με τη Βουλγαρία ζητηθεί στο μέλλον η μετονομασία των συγκεκριμένων οδών, θα θεωρηθεί εθνική μειοδοσία από τους «μακεδονομάχους»;

Η σύγχρονη Ελλάδα, που είναι πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης και διεκδικεί ηγετικό ρόλο στα Βαλκάνια (τον οποίο αναγνώρισε και ο πρωθυπουργός της Βόρειας Μακεδονίας με την αποκλειστική συνέντευξή του στην «Εφ.Συν.») δεν έχει κανένα λόγο να διατηρεί στον δημόσιο βίο της τέτοια στοιχεία που παραπέμπουν στο παρελθόν και όχι στο μέλλον. Εχουμε τόσους αρχαίους φιλοσόφους, ποιητές και ήρωες, σύγχρονους και παλαιότερους, να τιμήσουμε και δεν χρειαζόμαστε «βουλγαροκτόνους», όπως, μέχρι τώρα, δεν έχουμε ονομάσει καμία οδό στην Αθήνα Νικηταρά Τουρκοφάγου. Εχουμε οδό Νικηταρά, μπορούμε και σκέτο Βασιλείου του Β’.

Στην περιοχή των Βαλκανίων, υπάρχουν ισχυρές αλληλεξαρτήσεις, με ισχυρότερη την πολιτισμική, πραγματικότητα που εξ αντικειμένου οδηγεί σε επιλογές ειρηνικής συνύπαρξης, αλληλεγγύης και συνανάπτυξης. Ας θυμηθούμε τον Γρηγόρη Λαμπράκη, εκ των ιδρυτών και αντιπρόεδρο της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διαβαλκανική Συνεννόηση, που, απευθυνόμενος στους λαούς των Βαλκανίων, ζητούσε «να πιούμε της αγάπης το νερό, σ’ ολόδροσες πηγές ειρηνοφόρες».

*Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ