αδέασποτος σκύλος | 21/αυγ/2015
Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος
Δεν μπορούμε να εξημερώσουμε τις μύγες αλλά μπορούμε ευκόλως να τις οδηγήσουμε στα σκατά. Μπορούμε μέσα στον ορίζοντα εξαπάτησης των αναγκών μας να πιστέψουμε πως η βαρβαρότητα είναι μια κάποια λύση. Μπορούμε να εκλέξουμε βουλευτές αλλά δε μπορούμε να εκλέξουμε ανθρώπους. Μπορούμε να κάνουμε υπομονή και να λουφάξουμε στην λευκή γενειάδα των σοφών, στα αποφθέγματα, στις σέλφις και στο φραμπαλά του λιτού βίου. Μπορούμε να δούμε τον υποψήφιο σωτήρα μας να μας υπόσχεται πως θα μας μείνει πιστός. Και μπορούμε να θυμηθούμε πως μας είχε υποσχεθεί το ίδιο πριν μας απατήσει με τον τραπεζίτη και τον καπιταλιστή. Με τον αρχιερέα και τον μεσίτη. Με τον αρχιεπίσκοπο και το Ραβίνο. Με τον εφοπλιστή και το βιομήχανο. Με τον δημιουργικό επιχειρηματία και τον οραματικό φεντεραλιστή. Με τον φωτισμένο μακελάρη και τον επίτροπο αχαλίνωτων οργασμών της οργάνωσης Κεφάλαιο Α.Ε. Και μπορούμε να δούμε τον υποψήφιο σωτήρα μας σαν χοιροβοσκό που μαζεύει τα γουρούνια του. Που φωνάζει τους ψηφοφόρους του να έρθουν να παραλάβουν τα ρουσφέτια τους. Τις αυταπάτες τους.
Σχετικά
σε “Κείμενα”
σε “Κείμενα”
σε “Ποίηση”
