sifiniera | February 6, 2017
Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή
Enter a caption
Βρήκα τόσες ζεστές καμπύλες ανάμεσα στις χούφτες μου
Που θέλησα να μείνω σε αυτό το εύκρατο κλίμα της περιφέρειας της τροφαντής φανταστικής μου παρτενέρ
Και εκεί σαν ένας μικρό σκουλήκι έγλυφα με μικρά πόδια τη θεϊκή ασημαντότητα της στροφής
Και άφηνα σάλια σε κάθε σκιά και περιττό δέρμα
Παίζει η λάμπα με το φως παιχνίδι άδικο
Και οι εραστές θυμώνουν πιο πολύ στο τεχνητό παρά στο φυσικό φως
Ευτυχώς τα γεννητικά όργανα είναι ο τηλεφωνικός τσακωμός με κάποιον άγνωστο
Ευτυχώς εγώ είμαι αριθμομνήμων και θα γνωριστούμε καλύτερα
Το περίσσευμα ενός ποιήματος βρίσκεται στα μεσοδιαστήματα των λέξεων
Εκεί κρύβονται ψιχουλάκια από τη λύπη των λέξεων, την ανοσία των συντακτικών φαινομένων και τα σάπια ούλα που απωθούσαν την τελευταία ερωμένη
Τα πράγματα που συνδέονται με λάστιχα από παλιές κιλότες είναι το παραλήρημα ενός άδικα χαμένου ωροσκόπου
Είναι γελοίο να θεωρείς πως ο αισθησιασμός σου καταφέρνει να ισοπεδώσει ακόμη και την αλμυρή προσωπικότητα μίας παστής λακέρδας
Γλυκιά η εγκυμονούσα μητέρα
Γλυκιά η ζηλιάρα γκόμενα
Γλυκιά η απλήρωτη απόδειξη
Σημασία στη γυναικεία φύση έχει το βιολί να είναι καλοκουρδισμένο
Οι φωνές να είναι πηχτές σαν ροχάλες
Τα στήθη πανιασμένα από το πιπίλισμα
Και πέστε με πόρνη, αλλά ουδέποτε δεν πήρα αυτό που δεν ζήτησα.
