04.04.2017, 18:37 | εφσυν
Συνεχίζονται με… αβυσσαλέο πάθος οι προσπάθειες εντοπισμού των ανομολόγητων προθέσεων του Τσίπρα και προσδιορισμού της ιδεολογικής ταυτότητάς του.
Είναι ο Τσίπρας επαγγελματίας ψεύτης και εχθρός του λαού, όπως αναφέρουν ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Ανδρέας Λοβέρδος και ο εκπρόσωπος Τύπου της Ν.Δ. Βασίλης Κικίλιας;
Είναι δημαγωγός, λαϊκιστής, ανίκανος, επικίνδυνος, ο χειρότερος πρωθυπουργός που γνώρισε η Ελλάδα την περίοδο της Μεταπολίτευσης, όπως διακηρύσσει urbi et orbi ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκος Μητσοτάκης παρέα με άλλα στελέχη του κόμματός του και ορισμένους παράγοντες του ΠΑΣΟΚ;
Μήπως είναι ο πρωθυπουργός που εφαρμόζει την πιο σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική, όπως ισχυρίζεται ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Αδωνις Γεωργιάδης -τρεις φορές την εβδομάδα, γιατί τις άλλες τρεις μάς λέει πως είναι κάτι άλλο, απροσδιόριστο ιδεολογικά αλλά εξίσου απεχθές και, γιατί όχι, ειδεχθές επί της ουσίας;
Μήπως είναι ο πολιτικός τον οποίο χρησιμοποιούν οι δανειστές για να τους κάνει τη βρόμικη δουλειά και μετά θα πετάξουν αυτόν και την παρέα του «σαν στυμμένες λεμονόκουπες στον κάδο των απορριμμάτων, όπου πολλά από τα θύματά τους αναζητούν τροφή»; (Παν. Λαφαζάνης «Documento» 2-4-2017).
Μήπως είναι ένας αρχομανής που δεν έχει κανένα όριο, καμιά αξία, καμιά αναστολή, πρόθυμος να υπηρετήσει τα πάντα προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία, όπως δήλωσε προσφάτως και για πολλοστή φορά ο τέως αρχηγός του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος;
Μήπως είναι «προδότης και ξεφτιλισμένος», όπως επιμένει η Ζωή Κωνσταντοπούλου («Εφ.Συν.» 1-4-2017);
Μήπως η σημερινή κυβέρνηση και ο επικεφαλής της είναι το «πολιτικώς αποτρόπαιο», όπως πιστεύει ο συγγραφέας Δημήτρης Δημητριάδης («Εφ.Συν.» 1-4-2017);
Μπορεί όμως να μην είναι τίποτε απ’ όλα αυτά, τα φοβερά και τρομερά, αλλά να είναι κάτι ακόμη πιο αποκρουστικό.
Μπορεί να είναι απλώς ένας «αμετανόητος κομμουνιστής» που έχει στόχο να βγάλει τη χώρα από την Ευρωπαϊκή Ενωση, να προκαλέσει εμφύλιο και χάος με τελικό στόχο τον σοσιαλισμό!
Αυτό το τελευταίο -το πιο εκκωφαντικό- προέρχεται από τον Τάκη Λαζαρίδη, τον συγγραφέα του βιβλίου «Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι», ο οποίος ήταν συγκρατούμενος του Νίκου Μπελογιάννη, είχε καταδικαστεί κι αυτός σε θάνατο, αλλά γλίτωσε την εκτέλεση λόγω του νεαρού της ηλικίας του.
Και όταν ρωτήθηκε («Αθήνα 9,84») «μα, συνεργάζεται με ένα ακροδεξιό κόμμα, τους ΑΝ.ΕΛΛ., τι σόι κομμουνιστής είναι αυτός;» η απάντησή του ήταν αποστομωτική:
«Οι κομμουνιστές δεν διστάζουν να συνεργαστούν ακόμη και με τον διάβολο προκειμένου να πετύχουν αυτό που θέλουν».
■ Αγχος, αμηχανία, στομφώδες μίσος, σύνδρομο του απατημένου, συνωμοσιολογικές θεωρήσεις, ρεβανσισμός μεταμφιεσμένος σε αγωνία για την τύχη του έθνους και πλατσουρίσματα στη θάλασσα της Ιστορίας.
Ας ξαναδιαβάσουν τα εγχειρίδια πολιτικής σκέψης με τα οποία μεγάλωσαν.
Θα βρουν εκεί άφθονα στοιχεία για να κατατάξουν τον Τσίπρα ιδεολογικά και πολιτικά.
Ανάγωγα
«Η συνήθεια του αριστερού πρωθυπουργού να σέρνει τις διαπραγματεύσεις αντί να αποδεχτεί αυτό που του ζητάνε έχει ήδη βλάψει την οικονομία» γράφει στο Ρόιτερ ο Χιούγκο Ντίξον, γνωστός για τις αλλεπάλληλες… επιτυχείς προβλέψεις του και την ιδεολογική… αμεροληψία του. Το ερώτημα είναι ποιων δανειστών τις απόψεις να υιοθετήσει ο Τσίπρας; Των Ευρωπαίων ή του ΔΝΤ; Δεν λένε τα ίδια πράγματα οι ανιδιοτελείς φίλοι μας. Μήπως θα μπορούσε να δώσει μια βοήθεια ο κ. Ντίξον;
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
