περπατούσε σκυφτός,με βήμα όχι τόσο σταθερό,μα η μέση του δυνάμωνεμε κάθε βήμα.
το ύφος καλοσυνάτο,η ματιά κουρασμένη,τα χέρια πρόθυμα,το πρόσωπο χαρωπό.
τα πρωινά για το σχολείοπήγαινε...
περπατούσε σκυφτός,με βήμα όχι τόσο σταθερό,μα η μέση του δυνάμωνεμε κάθε βήμα.
το ύφος καλοσυνάτο,η ματιά κουρασμένη,τα χέρια πρόθυμα,το πρόσωπο χαρωπό.
τα πρωινά για το σχολείοπήγαινε...
περπατούσε σκυφτός,με βήμα όχι τόσο σταθερό,μα η μέση του δυνάμωνεμε κάθε βήμα.
το ύφος καλοσυνάτο,η ματιά κουρασμένη,τα χέρια πρόθυμα,το πρόσωπο χαρωπό.
τα πρωινά για το σχολείοπήγαινε...
να μη ζητάμε από τον εαυτό μας περισσότερα απ’ όσα αντέχει
όταν ακόμη μπάρκαρε, στεκόταν στο φτερό της γέφυρας που απάγκιαζε, ακουμπισμένος στην κουπαστή. σκεφτόταν...